آموزش هنر
آموزشی
ن : فرزانه فرزین ت : پنجشنبه سی ام آذر 1391 ز : 14:13 | +

آموزش هنر میناکاری

آموزش هنر میناکاری

 

وسایل مورد نیاز :
1 ـ پرگار
2 ـ قلم جهت رنگ گذاری و رنگ برداری اضافه
3 ـ قلم های دست ساز که توسط خود شخص ساخته می شود .
4 ـ رنگ مخصوص میناکاری ( پودری )
5 ـ صمغ مخصوص میناکاری
6 ـ ظرف مسی لعاب داده شده در طرح دلخواه
میناکاری هنر درخشان آتش و خاک است با رنگ های پخته که سابقه ی آن به 1500 سال پیش از میلاد می رسد . بررسی های انجام شده نشان می دهد که میناکاری برای اولین بار در ایران به وجود آمده و بیش از نقاط دیگر تجلی یافته و سابقه ی این هنر به زمان اشکانیان و ساسانیان می رسد .
رواج صنعت میناکاری در اصفهان از دوران پهلوی و حدود 1310 شمسی است و طی سی سال اخیر به وسیله ی استاد هنرمند آقای شکرالله صنیع زاده بسط و توسعه یافته است .مینا که طبعاً شفاف است شفافیت خود را از اکسید قلع به وجود می آورد . میناکاری روی مس انجام می شود . برای فراهم آوردن مینا ابتدا آن چیزی که می خواهند میناکاری کنند به هر شکل و هر اندازه باید به وسیله مس گر متخصص به شکل لازم درآید و پس از آن که ساخته شد استاد مینا کار به آن لعاب سفید رنگ می دهد معمولاً سه الی چهار بار لعاب داده می شود و در هر بار شی ء به کوره می رود و حدود 700 درجه حرارت می بیند تا رنگ لعابش ثابت شود بعد روی آن با رنگ های گوناگون نقاشی می شود .شیء باز هم به کوره می رود و حدود 400 تا 500 درجه حرارت می بیند تا رنگ ها به صورت مطلوب درآید .
توضیح راجع به قلم : انتهای لوله ی خودکار را روی شعله گرفته ، مقداری که ذوب شد سر آن را سوزن فرو کنید . ظرافت سوزن بستگی به نظر شخص هنرمند دارد . همچنین از چوب های کبابی و یا چوب هایی که توسط اشخاص تراشیده می شود استفاده می گردد .

 

آموزش هنر میناکاری

 

مراحل کار :
1 ـ رنگ آبی لاجوردی را با میزان مساوی صمغ مخلوط کرده به گونه ای که رنگی با پوشش دهی کامل به دست آید . توسط قلم مو مرکز ظرف را مطابق با تصویر آموزشی رنگ کنید


2 ـ توسط قلم موی دیگری اضافه های رنگ در حاشیه طرح را تمیز نمائید .


3 ـ دهانه ی پرگار را به اندازه ی 2/5 سانتیمتر باز کنید . این میزان برای هر بشقاب یا کار دیگر ممکن است تغییر کند .

آموزش هنر میناکاری

4 ـ با استفاده از پرگار باز شده مرکز بشقاب را پیدا کنید . در ضمن دایره را قسمت بندی کرده تا نقش از پراکندگی مساوی برخوردار شود .


5 ـ توسط قلم ظریف نقش مورد نظر را بکشید به گونه ای که رنگ اضافه برداشته شود و رنگ سفید زمینه مشخص گردد . نقوش انتخاب شده سنتی بوده و بستگی به ذوق شخصی دارد  البته هنرمندان این رشته از طرح های اسلیمی استفاده می نمایند .

 

آموزش هنر میناکاری

6 ـ خطوط سفید به دست آمده را با رنگ آبی فیروزه ای پرکنید . باید توجه داشته باشید که رنگ ها متضاد بوده یعنی آبی فیروزه ای روی آبی لاجوردی و برعکس .


7 ـ مرزهای طرح های پر شده از مرحله ی قبل را با قلم مخصوص دورگیری که بسیار ظریف و نازک می باشد دورگیری کنید .

 

8 ـ خطوط نازک برای مشخص کردن و جدا نمودن طرح از زمینه می باشد . پس خطوط را در مرز رنگی بکشید تا رنگ طرح اسلیمی در بین خطوط قرار گیرد .

 

آموزش هنر میناکاری

 

9 ـ اطراف طرح را با نقش های گل و برگ پر کنید .


10 ـ توسط قلم موی تمیز رنگهای اضافه را از دور طرح برداشته و با قلم ، خطوط اصلی هر مرز را بکشید تا زمینه ی بشقاب مشخص شود .


11 ـ با قلم ظریف تر دور طرح را خالی کنید (دورگیری نمایید ) نقوش اضافه و ریز را بکشید . بقیه کار همانند توضیحات قسمت مرکزی می باشد .در نهایت کار را جهت ثبات رنگ و درخشان شدن به کوره برده تا در درجه ی حرارت مشخص به آن گرما دهند .

گردآوری سبک زندگی آکا


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : پنجشنبه سی ام آذر 1391 ز : 14:10 | +

کهنه کاری مجسمه ها

  

کهنه کاری

وسایل لازم:

مجسمه برای اجرای تکنیک

قلم مو

 رنگ روغنی طلایی

 رنگ اکریلیک قرمز

 پارچه تمیز

 اسپری کیلر

 تینر

 آب

روش كار:

این تکنیک را بر روی ظروف سفالی می توان به راحتی اجرا کرد. مجسمه سفالی مورد نظر را پس از سمباده كاری و صاف كردن سطوح، به رنگ طلایی خالص، رنگ کنید. بعد از اینکه رنگ طلایی کاملا خشک شد، با قلم مو، رنگ اکریلیک قرمز را بر روی تمام سطح، به‌خصوص شیارهای ظرف بزنید و قبل از اینکه رنگ اکریلیک خشک شود با دستمال تمیز سطوح برجسته آن را پاک کنید. در نهایت رنگ طلایی زیر همراه با ترکیب رنگ قرمز، رنگی برنزی می‌شود که بر روی مجسمه به حالت سایه روشن خود را نشان می‌دهد. در انتها می‌توانید از اسپری کیلر برای ثابت ماندن رنگ استفاده کنید.

نکته: اگر رنگ‌های مورد استفاده شما غلیظ و سفت بود، می‌توانید آن را رقیق‌تر کنید تا زودتر پاك شود. برای رقیق كردن رنگ روغنی از تینر و برای رقیق كردن رنگ اکریلیک از آب استفاده ‌کنید.

تکنیک كهنه كاری با ورق طلا

کهنه کاری

وسایل مورد نیاز:

ظرف یا وسیله مورد نظر كه قرار است كار بر روی آن انجام شود

پنبه

قلم مو

ورق طلا (یا مس یا نقره)

رنگ روغنی هنری

تینر

روش كار:

ابتدا سطح كار را با پنبه تمیز پاك می‌كنیم تا عاری از هر گونه گرد و غبار شود. سپس با قلم مو، تمام سطح ظرف را به چسب ورق طلا آغشته می‌كنیم. سپس ورق طلا را به صورت نامنظم روی ظرف می‌چسبانیم. بعداز آنكه تمام سطح ظرف را با ورق طلا پوشاندیم، با پنبه تمیز، آرام سطح ظرف را پاك می‌كنیم تا ورق طلای اضافی گرفته شود. اكنون می‌توانید با رنگ روغن قهو‌ه‌ای سطح كار را رنگ بزنید. (البته رنگ را باید توسط تینر بسیار رقیق كنید تا فقط هاله‌‌ای از رنگ روی سطح كار باقی بماند) قبل از اینكه رنگ خشك شود، ‌آن را توسط پنبه‌ای به آرامی تمیز می‌كنیم. به این ترتیب در برخی پستی و بلندی‌های ظرف و در كناره‌های ورق‌های طلا، سایه‌هایی از رنگ قهوه‌ای دیده می‌شود كه باعث كهنه‌تر (آنتیك‌تر) به نظر رسیدن ظرف شما خواهد شد.

نکته:

برای کهنه کاری و ایجاد حالت  قدیمی بر روی ظروف ,باید از رنگ های پخته ای مانند قهوه ای , زرشکی , قرمز یا سبز پر رنگ استفاده کنید. البته استفاده از انواع رنگ های خالص ( رنگ های اصلی چرخه رنگ ) نیز به فراخور سطح زیر کار ,موثر خواهد بود.

منبع:تبیان


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391 ز : 22:23 | +

ساک دستی هدیه - خانه داری آکا

خانه داری - آموزش کاردستی - ساک دستی هدیه


طرز ساخت این ساک بسیار ساده و آسان است. این ساک جادار بوده و برای بسته‌بندی هدایا یکجور زیادی استفاده می‌شود. پشت و جلوی کیف را با برچسب‌های مختلف تزئین کنید.
اندازه نهائی: طول ۳۸ سانتی‌متر، عرض ۳۸ سانتی‌متر، ارتفاع ۱۵ سانتی‌متر

- مواد لازم:
کاغذ ضخیم برنجی آبی روشن ۴۶ در ۷۰ سانتی‌متر برای کیف، کاغذ ضخیم برنجی آبی دو تکه ۱۳ در ۲۰ سانتی‌متر برای دسته‌ها، برچ
ویرایش و تلخیص:آکاایران




http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html




.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391 ز : 22:10 | +

هنر شمع سازی - خانه داری آکا

خانه داری - شمع سازی - هنر شمع سازی

یادگیری این آموزش‌ها که همگی از سطح مبتدی و پایه آغاز می‌شوند، کمک می‌کند تا عزیزان بتوانند کاری هرچند کوچک ولی پرارزش را در منزل انجام دهند و از این طریق بتوانند به اقتصاد خانواده نیز کمک کند و باری را از دوش مرد خانواده بردارند...

در ضمن چون انجام این کارهای دستی به‌راحتی با ارزان‌ترین وسائل و در منزل قابل اجرا است، بنابراین مادران عزیز می‌توانند همزمان با کار، به آموزش و مراقبت از کودکان خویش بپردازند و مجبور نیستند برای کار کردن، منزل را ترک کنند و از خانه و خانواده دور بمانند.
- برای شروع کار رعایت مواد زیر لازم است
۱. قبل از شروع به کار، لباس مخصوص کار به تن کنید و روی سطح کار را با روزنامه بپوشانید تا لباس و اطراف‌تان کثیف نشود.
۲. تمام وسائل لازم را در کنار دست خود قرار دهید.
۳. برای تمیزکردن ظرف پارافین، نیاز شستن آن ندارید، بلکه برای تمیز کردن آن می‌توانید بلافاصله بعد از استفاده و هنگامی که ظرف هنوز گرم است، آن را با یک دستمال غیر قابل استفاده و یا پنبه پاک کنید.
۴. قالبی که برای شمع‌سازی استفاده می‌کنید، باید صاف و صیقلی و بدون خراش باشد، در ضمن در قالب‌های یک تکه، سرقالب باید کوچک‌تر از ته آن باشد تا شمع پس از سرد شدن به‌راحتی از قالب جدا شود.
۵. برای سرد کردن پارافین، هیچ‌گاه آن را در فریزر قرار ندهید، چون شمع شما پس از سرد شدن ترک می‌خورد، ولی می‌توانید آن را در جای خنک و یا در طبقه‌ی پائین یخچال قرار دهید.
۶. برای تهیه‌ی شمع‌های شناور، باید به‌طور حتم از قالب‌هائی استفاده کنید که قسمت انتهای آن باریک‌تر از سرقالب باشد، در غیر این‌‌صورت شمع روی آب شناور نمی‌ماند و در ته ظرف فرو می‌رود. (قالب‌های شیرینی برای تهیه‌ی این شمع‌ مناسب‌تر است)
۷. خرده‌ها و زایدهای پارافین را دور نریزید. آنها را در کیسه‌ای برای ساختن شمع‌های چهل تکه نگه‌داری کنید.
- طریقه‌ی آماده کردن فتیله:
طریقه‌ی آماده‌کردن فتیله به این ترتیب است که فتیله را ۵ دقیقه در پارافین ذوب شده قرار دهید. سپس آن‌را از ظرف خارج کرده و به‌صورت صاف روی یک کاغذ روزنامه یا یک ظرف مسطح بگذارید تا خشک شود.
- شمع شناور
مواد و وسائل لازم:
۱. پارافین قالبی
۲. فتیله
۳. رنگ مخصوص شمع
۴. قالب شیرینی
۵. اسید استارین
۶. ظرف مخصوص ذوب کردن پارافین
۷. قلاب یا میله‌ی فلزی

طرز تهیه:

ظرف مخصوص ذوب کردن:
- برای ذوب کردن پارافین می‌توانید از ۲ قابلمه که یکی کوچک‌تر از دیگری باشد، استفاده کنید. به این ترتیب که در قابلمه‌ی بزرگ‌تر مقداری آب بریزید، سپس ظرف کوچک‌تر را که بهتر است از نوع دسته‌دار باشد (ماند ظرف شیرجوش)، داخل آن بگذارید، تکه‌ای از پارافین را داخل آن بریزید و قابلمه‌ی بزرگ‌تر را روی حرارت قرار دهید، سپس صبر کنید تا پارافین ذوب شود.
در ضمن خوب دقت کنید که آب داخل ظرف پارافین نریزد.
- پس از ذوب شدن پارافین، مقداری رنگ مخصوص شمع به آن بیفزائید تا خوب در آن حل شود.
- اسید استارین را به آن بیفزائید. استفاده از اسید استارین باعث می‌شود که شمع، هنگام سوختن دیرتر آب شود و باعث استقامت شمع می‌شود. در ضمن باعث می‌شود که شمع پس از سرد شدن، کمی کوچک‌تر شده و به‌راحتی از قالب جدا شود. در ضمن حلال خوبی برای رنگ است و باعث شفاف شدن آن نیز می‌گردد.
برای هر یک کیلو پارافین، ۳۵۰ گرم استارین لازم است.
- تعداد ۳ یا ۴ عدد قالب را در ظرفی مانند بشقاب یا سینی بگذارید تا جابه‌جائی آن راحت‌تر انجام بگیرد.
- پارافین را به‌آرامی داخل قالب‌ها بریزید و آن را در یخچال قرار دهید. بگذارید تا سرد شود.
- قبل از این‌که پارافین داخل قالب به‌طور کامل سرد شود، یک گودی در مرکز شمع به‌وجود می‌آید، این گودی را دوباره با پارافین مذاب پر کنید و بگذارید تا سرد شود.
- چنان‌چه شمع پس از سرد شدن به‌راحتی از قالب جدا نشد، آن‌را به‌مدت بیشتری در یخچال بگذاریدو
- شمع را از قالب جدا کنید و یک قلاب یا میله‌ی نازک را روی حرارت، داغ کرده و به‌آرامی در مرکز شمع فرو ببرید.
- فتیله را کمی بزرگ‌تر از قالب بریده و آن را در سوراخ ایجاد شده قرار دهید.
- در پایان ‌ظرف مورد نظر را پر از آب کرده و شمع را به‌آرامی روی آن بگذارید تا به‌حالت شناور روی آب قرار گیرد.
مراقب باشید که آب روی شمع را نگیرد

ویرایش و تلخیص:آکاایران


نواع سخت‌کننده‌های موم - آکاایران

انواع سخت‌کننده‌های موم

کریستال‌های تیره‌کننده و شفاف‌کننده مانند سخت‌کنندە‌های موم عمل می‌کنند. هر دو نوع کریستال‌ نقطه ذوب خیلی بالائی دارند (حدود ۲۰۰ درجه فارنهایت) و ابتدا باید با دقت در یک ظرف کوچک با کمی موم روی حرارت مستقیم قبل از این‌که در ماهی‌تابه بزرگ بریزید آن را ذوب کنید. و برای هر ۴۵۰ گرم موم ۲/۱ تا ۱ قاشق چایخوری کریستال لازم است. هر دو نوع کریستال زمان سوخت شمع را افزایش داده و در خاتمه شمعی شفاف به دست می‌آید.
کریستال تیره‌کننده موم را سفید، رنگ را هم خیلی روشن، و خاتمه شمع را هم براق می‌کند.
کریستال شفاف‌کننده کمک به حفظ شفافیت طبیعی موم می‌کند، و همچنین کمک می‌کند که رنگ شفاف باقی بماند. کریستال شفاف‌کننده همیشه برای ساخت شمع‌های بزرگ که برای جشن‌ها می‌سازید استفاده می‌شود

رنگ کردن موم در تهیه شمع - آکاایران

رنگ کردن موم در تهیه شمع

رنگ‌کردن موم‌ها خیلی شبیه به مخلوط‌کردن رنگ می‌باشد، اگر شما دارید موم را با بیشتر از یک رنگ می‌کنید.، رنگ را به‌تدریج بسازید و این نکته بسیار مهم است که رنگ موم ذوب شده با زمانی که سفت می‌شود فرق دارد.

بعضی از رنگ‌ها از رنگ‌های دیگر به اثر نهائی نزدیک‌تر می‌باشند. و این ایدهٔ خوبی است که مادامی که دارید موم را ذوب می‌کنید چند قطره از موم را روی یک کاغذ روغنی قرار دهید طوری که وقتی آن خشک شد بتوانید رنگ آن‌را امتحان کنید تا رنگ‌ دلخواه را به‌دست آور

شمع پودری - خانه داری آکا

خانه داری - شمع سازی - شمع پودری

طریقه رنگ كردن پارافین پولكی و پودری
پارافین را در یك كیسه فریزر ریخته و به میزان لازم از رنگ های شب نما یا فلورسنت به آن اضافه كنید و مرتب كیسه را تكان دهید تا پارافین رنگ بگیرد...

وسایل لازم:
- پارافین پودری
- رنگ شب نما یا فلورسنت
مراحل انجام كار:
۱- پارافین پودری را به رنگ های دلخواه در آورید و به صورت لایه لایه در ظرف مورد نظر بریزید.
۲- یك قلاب یا یك میله فلزی را درون ظرف، حاوی پارافین فرو برده و بیرون آورید تا شكل دلخواه شما به وجود آید



http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : سه شنبه بیست و هشتم آذر 1391 ز : 0:49 | +
آموزش بافتنی از ابتدا تا پیشرفته


سرانداختن بافتنی - آکاایران

سرانداختن بافتنی

به تعداد دانه هایی که برای سرانداختن نیاز دارید کاموا را

به دور میل انتخابی می پیجید ودر خاتمه ۱۰ سانتی متربه نخ اضافه –

نمایید ...

سرانداختن بافتنی

و طرف ازاد نخ به سمت شما و نخ متصل به کلاف به طرف بیرون

باشد سرکور می اندازید وکارراادامه می دهید.

درصورتی که دست شما در هنگام بافت سفت است از دومیل ودر غیر

این صورت از یک میل برای سرانداختن مطابق شکل پایین استفاده نمایید.

ویرایش وتلخیص:آکاایران



http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : سه شنبه بیست و هشتم آذر 1391 ز : 0:41 | +

آموزش بافت شال و کلاه نقاب دار

 

آموزش بافت شال و کلاه , آموزش بافتنی

 

آموزش بافت شال و کلاه , آموزش بافتنی



ابتدا باید کلاه رو طبق الگوی زیر و با رنگ آمیزی دلخواه ببافیم:

آموزش بافت شال و کلاه , آموزش بافتنی


۱) بوسیله حلقه جادویی بافت کلاه رو شروع می‌کنم (رجوع کنید به جلسه آموزش دایره) و سپس ۳ زنجیره زده ۱۱ پایه بلند روی حلقه می‌بافیم و در آخر با یک بافت نامرئی به ابتدای کار وصل می‌کنیم تا فرم دایره بگیره.
۲) ۳ زنجیره زده، بر روی پایه بلند بعدی ۱ گره پفکی بافته (رجوع کنید به جلسه آموزشی مربوطه)، ۲ زنجیره زده ۱ گره پفکی دیگر می‌بافیم، سپس ۱ زنجیره زده بر روی پایه بلند بعدی یک پایه بلند می‌بافیم و….طبق الگو ادامه می‌دهیم.
۳) ردیف‌های بعدی رو هم طبق الگو می‌بافیم و در محل‌های مشخص شده افزایش گره می‌دهیم و گره پفکی می‌بافیم.
۴) طبق الگو تا ردیف هشتم افزایش گره داریم و پس از اون ۳ ردیف ثابت بدون افزایش یا کاهش، سپس یک ردیف کاهش گره. همون طور که قبلا هم گفتیم شما می‌تونید خودتون تعداد این ردیف‌ها رو کمتر یا بیشتر کنید البته به صورتی که شکل کلی کلاه بهم نخوره!
۵) برای اینکه کلاه رو حدود سایز مورد نظر ببافید توی بافت کلاه‌هایی به این سبک کمی مشکل وجود داره و باید سعی کنید تا جایی ردیف‌های افزایشی رو ببافید که مقداری از سایز دور سر بیشتر بشه (بسته به مقداری که خودتون تمایل دارید پف داشته باشه!) چون بعد فقط سه ردیف ثابت و یک ردیف کاهشی داریم! (کلا موقع بافت دستتون میاد! ان شاء الله!  )
۶) در آخر ۴ ردیف پایه کوتاه می‌بافید.
۱۰) برای بافت نقاب، تقریبا وسط به وسط لبه کلاه رو با سوزن ته گرد علامت می‌زنید. سپس از محل مشخص شده سمت راست بافت رو آغاز کرده و لبه کلاه رو در این قسمت یک ردیف بافت نامرئی(به صورت شل) می‌بافیم. (برای اینکه نقاب نسبت به کلاه زاویه پیدا کنه)
۱۱) سپس بر روی ردیف بافت نامرئی مرحله قبل حدود ۱۲ ردیف ( بسته به نخ و اندازه مورد نظر خودتون داره) پایه کوتاه بدون افزایش یا کاهش می‌بافیم.
۱۲) دو طرف لبه نقاب رو به روی لبه کلاه برگردانده بوسیله دکمه وصل می‌کنیم.

سپس برای بافت شال:
۱) شال رو به صورت دو تکه بافته و به دو طرف کلاه وصل می‌کنیم.
۲) بافت شال‌ها تماما بوسیله پایه بلند ساده است می‌تونید رنگ نخ رو تغییر بدید و….من برای بافت هر طرف شال حدود ۲۳ زنجیره در ابتدا زدم و نهایتا هم هر طرف رو حدود ۴۲ ردیف بافتم.
۳) پس از بافت شال‌ها می‌تونید مثل من دور تا دور شال رو با نخ با رنگی متضاد کوک بزنید و لبه شال رو کوک زده بکشید تا جمع بشه
۴) برای تزئین انتهاهای شال، می‌تونید از منگوله، مارپیچ، ریشه و….استفاده کنید (در صورت استفاده از ریشه و…بهتره انتهای شال رو جمع نکنید)
۵) دو قسمت شال رو از داخل بوسیله نخ و سوزن به کلاه متصل کنید.

منبع:بیتوتهhttp://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : سه شنبه بیست و هشتم آذر 1391 ز : 0:29 | +

کاشی روی موزاییکچاپ

 

هنر نقاشی موزاییک شامل قرار دادن قطعات سنگ ، شیشه ، سرامیک ،چوب ،فلز ،سنگهای قیمتی ُ کاشی و غیره در کنار یکدیگر و ایجاد اشکال منظم و یا نا منظم می باشد در این مقاله سعی داریم شما را با دو نمونه از کاربردهای این هنر زیبا و دوست داشتنی آشنا کنیم .

گلدان نیمه‌موزائیكی

این گلدان كه هم جنبه كاربردی دارد و هم جنبه تزئینی، به‌صورت نیمه موزائیك كار شده و تلفیق سطح لعابی گلدان با سطح موزائیك، جلوه‌ زیبایی خلق كرده است. شما می‌توانید از این گلدان در ابعاد بزرگتر در لابی ساختمان خود استفاده كنید. به این ترتیب در بدو ورود زیبایی را به چشمان‌تان هدیه خواهید كرد.

 

ابزار موردنیاز:

* گلدان سفالی حرارت دیده و لعاب شده

* گچ برای طراحی

* قطعات موزائیك در رنگ‌های متنوع

* چسب موزائیك

* كاردك

* دوغاب

* سنگ سیمان

* سوهان ناخن

* پارچه نرم

 

مراحل انجام كار

1.    طرحی ساده را با گچ روی دیواره گلدان رسم كنید.

هنر و کاردستی

2.    موزائیك‌ها را به نسبت طرح موردنظر به قطعات مناسب خرد كنید. موزائیك‌های خرد شده را با چسب موزائیك در جای مناسب خود روی گلدان بچسبانید و پس از اتمام كار اجازه دهید 24 ساعت بماند تا خشك شود.

هنر و کاردستی

3.    دوغاب را با مقدار كمی سنگ سیمان تركیب كنید. با انگشت‌تان روی سطح كار بمالید تا فواصل میان موزائیك‌ها پر شود. اجازه دهید دوغاب به مدت 5 الی 10 دقیقه  بماند تا خشك شود. سپس با سوهان دوغاب‌های اضافی را از روی سطح پاك كنید و بگذارید مدتی دیگر بماند تا كار كاملا خشك شود. در نهایت روی سطح كار را با پارچه‌ای نرم و خشك براق و تمیز كنید.

هنر و کاردستی

هنر و کاردستی

 

 

موزائیك‌كاری - گوی‌های دكوراتیو

به تازگی گوی‌هایی به بازار آمده كه با شكل‌ها و رنگ‌های مختلف تبدیل به یكی از عناصر دكوراتیو خانه شده است. شما هم می‌توانید با استفاده از تكنیك‌های نصب موزائیك كه تاكنون آموخته‌اید از این گوی‌های زیبا و موزائیكی در قسمت‌های مختلف خانه‌تان به عنوان اشیاء دكوری و تزئینی استفاده كنید. برای تهیه این گوی‌‌ها با ما همراه شوید.

 

وسایل مورد نیاز:

* 10 گوی از جنس پلی استرین، فوم فشرده یا چوب

* چسب پی‌وی‌ای (PVA) (چسب چوب)

* قلم‌مو

* مداد

* مجموعه‌ای از موزائیك‌های كوچك و قطعات چینی

* آینه

* انبر موزائیك

* چسب موزائیك

* رنگ اكرلیك

* دوغاب تیره‌رنگ

* برس

* پارچه نرم

 

مراحل انجام كار:

1.    سطح گوی‌ها را كاملا با چسب چوب بپوشانید و بگذارید كامل خشك شود. با مداد یك طرح ابتدایی از نحوه چسباندن موزائیك‌ها را روی گوی رسم كنید. الگوی كار شما می‌تواند كاملا ذهنی و آزاد باشد و در این خصوص هیچ محدودیتی ندارید.

هنر و کاردستی

2.    موزائیك‌ها و قطعات چینی را به همراه آینه با انبر به اندازه‌های مختلف خرد كنید. آن‌ها را متناسب با الگو، به وسیله چسب موزائیك در جای مخصوص بچسبانید و اجازه دهید كاملا خشك شوند.

هنر و کاردستی

3.    مقداری رنگ اكرلیك را با دوغاب مخلوط كنید. دستكش پلاستیكی به دست كنید و دوغاب را روی سطح گوی و موزائیك‌ها بمالید، طوری كه كاملا فواصل بین موزائیك‌ها پر شود.

هنر و کاردستی

4.    چند دقیقه صبر كنید تا سطح كار مقداری خشك شود. سپس روی كار را برس بكشید تا دوغاب‌های اضافی به صورت پودر از كار جدا شود.

هنر و کاردستی

5.    یك شبانه‌روز صبر كنید تا دوغاب‌ها كاملا خشك شود. سپس سطح كار را با یك دستمال نرم و خشك پاك و براق كنید. قبل از استفاده از این گوی‌ها چندین روز آن‌ها را در هوای آزاد قرار دهید.

هنر و کاردستی

هنر و کاردستی

منبع:تبیان


با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید
در صورتی كه در منطقه ای با آب و هوای سرد زندگی می كنید و می خواهید گه این گلدان را در فضای بیرونی منزل بگذارید گلهای پاییزی كه در برابر سرمای هوا مقاوم هستند را بكارید .


 با استفاده از گلدانهایی كه با كدو تنبل درست كرده اید دكوراسیونهای خوبی برای پاییز درست می شود . پروسه درست كردن این گلدانها آسان و سریع و در عین حال جالب و رضایت بخش است . این گلدانها را هم به تنهاییی  و هم در كنار گلدانهای دیگر بسیار زیبا هستند . می توانید آنها را در داخل و یا خارج از فضای منزلتان مورد استفاده قرار دهید .
 
با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

هم چنین می توانید با استفاده از یك ماژیك بر روی كدو تنبل یك صورت بكشید . با كاشتن تخم چمن ، مریم گلی  و یا حتی گیاهان گوشتی به كدویتان شخصیت و موهای آشفته و در هم ریخته ای خواهید بخشید . از هر اندازه كدو تنبل می توانید استفاده نمایید تنها مطمئن شوید كه قطر و قد گلدان قلمه اتان بزرگتر از كدو تنبل تان نباشد . 
  
 با انتخاب گلهای متفاوتی كه در گلدان می كارید می توانید ظاهری متفاوتی به گلدانتان ببخشید. 
برای ایجاد ظاهری شاد و روح بخش  از گلهایی كه ظاهری گرد و نارنجی رنگ دارند استفاده نمایید و برای ایجاد كنتراستی دراماتیك با رنگ نارنجی گلدانتان از گلهایی با رنگ تیره استفاده نمایید . 
در صورتی كه در منطقه ای با آب و هوای سرد زندگی می كنید  و می خواهید گه این گلدان را در فضای بیرونی منزل بگذارید گلهای پاییزی كه در برابر سرمای هوا مقاوم هستند را بكارید . 
هم چنین برای اینكه هنر كنده كاری روی گلدان كدو تنبل تان خیلی در معرض دید نباشد از گلهایی استفاده نمایید كه از بالا به سمت پایین آویزان می گردند .  

وسایل مورد نیاز برای درست كردن گلدان 
1 - قلمه گل 
2 - یك عدد كدو تنبل 
3 - چاقوی تیز و بزرگ 
4 - یك قاشق بزرگ یا ملاقه 
5 - كاسه ای با سایز متوسط 
6 - روزنامه 
با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

نكات مهم : 
در صورتی كه كدو تنبل مورد استفاده تان خیلی بزرگ است برای درآوردن تخم های موجود در داخل كدو از یك قاشق گرد بزرگ كه مخصوص اسكوپ زدن بستنی می باشد استفاده نمایید . 
با استفاده از یك چاقوی  تیز در بالای كدو تنبل یك حفره ایجاد كنید . بزرگی این حفره باید آنقدری باشد كه  جای كافی برای قلمه مورد نظر برای كاشت و ظرف آن داشته باشد . من بطور چشمی این حفره را ایجاد كردم و البته بطور تعمدی این سوراخ كوچكتر از حد نیاز بود سپس ظرف قلمه را روی حفره گذاشتم تا دریابم كه چقدر دیگر باید آن را بزرگتر كنم 
با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

هم چنین شما می توانید ساقه كدو تنبل را برش دهید اگر چه كار سختی می باشد  و از كف گلدان استفاده نمایید تا دایره ای ایجاد شود . 
 
بالا كشیدن و جدا كردن سر كدو می تواند كمی سخت و دشوار باشد و شاید نیاز باشد كه برشهایتان كمی عمیق تر باشد تا بتوانید قسمت سر را جدا كنید . اگر به هنگام جدا كردن سر كدو تنبل ساقه آن شكست چاقویتان را به زیر برش قرار داده  و قسمت سر را با دقت جدا نمایید.

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید 

وقتی كه می خواهید تخمه های داخل كدو را خارج نمایید ابتدا در زیر دستتان یك تكه روزنامه پهن كنید تا مجبور به تمیز كاری نشوید . برای درآوردن تخمه ها می توانید از یك قاشق بزرگ با اسكوپ هایی كه برای سرو بستنی كاربرد دارد استفاده نمایید . اما اگر از اسكوپ های مربوط به باغبانی كه لبه های دندانه ای دارند استفاده نمایید به مراتب بهتر خواهد بود . بدین وسیله می توانید قسمتی از گوشت كناره ها را هم بكنید  و داخل كدو را كاملا ً خالی نمایید .
  
با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

گوشت زیر لبه حفره را بتراشید تا گلدان قلمه در كدو راحت تر جا گیرد .  هم چنین در این مرحله می توانید ته گلدان قلمه را بالاتر از حفره ای كه در كدو تنبل ایجاد كرده اید نگه دارید تا دریابید نیازی هست كه حفره را عریض تر نماید یا نه 

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

حالا کدو را برگردانده و در ته آن سوراخی ایجاد كنید تا آبی كه به گلدان می دهید از این حفره خارج شود و مانع از گندیدن كدو و خشك شدن گل گردد . 

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید
 
سعی نمایید تا گلدان قلمه را در داخل حفره قرار دهید . شاید لازم باشد تا مقدار دیگری از گوشت داخل كدو را بكنید تا گلدان راحت تر در داخل كدو جای گیرد .

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید
با توجه به اینكه هر نوع گیاهی به میزان خاصی از آب و نور نیاز دارد دستورالعملهای خاص در مورد میزان آب و نور گیاه مورد نظر كه در كدو كاشته اید را رعایت نمایید در صورتی كه كدو را در معرض نور شدید قرار ندهید مدت زمان ماندگاری و تازه و شاداب ماندن آن افزایش خواهد یافت . 

با کدو تنبل یک گلدان زیبا درست کنید

 
گردآوری خانه داری آکا
http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : یکشنبه بیست و ششم آذر 1391 ز : 12:45 | +

فرهنگ و هنر - مقالات عکاسی و فیلمبرداری - عکاسی دیجیتال در سفر
دلایل متعددی برای به کارگیری یک دوربین عکاسی دیجیتالی وجود دارد . اولین و مهم ترین آنها ، مشاهده سریع کیفیت عکس های گرفته شده ، آگاهی از چگونگی کار و بررسی ضرورت تنظیم دستگاه ، تغییر شیوه و یا عکسبرداری مجدد است ...

اگر از کودکان عکس می گیرید ، نشان دادن عکس ها به آنها در lcd دوربین ، حکم یک برگ برنده را دارد که می تواند آنها را به عنوان مدل ، مشتاقانه در مقابل دوربین شما گرد آورد . اگر به پست الکترونیکی دسترسی داشته باشید ، قادر خواهید بود تصاویر خود را در حالی که هنوز در سفر هستید ، برای فامیل و دوستان خود ارسال کنید . بسیاری از دوربین های دیجیتالی امکان فیلمبرداری کوتاه مدت و ضبط جملات بر روی عکس را که بهترین روش برای به خاطر سپردن لحظات و رویدادهای با اهمیت است ، فراهم می سازند

دوربین دیجیتال

عبور فیلم های عکاسی از زیر دستگاه های اشعه x در ترمینالهای مسافری معمولا برای عکاسان نگران کننده است ، زیرا ممکن است باعث آسیب دیدن فیلم شود . اما دوربین های دیجیتالی این نگرانی را برطرف می کنند .
با این حال یکی از نکات منفی این دوربین ها که کمتر به آن اشاره می شود ، جاگیر بودن وسایل جانبی آنها از قبیل کارت های حافظه ، خواننده کارت ها ، کابل ها و باتری هاست .
البته با انتخاب دقیق وسایل و برنامه ریزی صحیح درباره وسایل مورد نیاز عکاسی در سفر ، می توان آنها را تا حد لزوم کاهش داد . هنگام سوار شدن به هواپیما ، قطار ، اتوبوش و یا هر وسیله دیگر ، حتما دوربین و وسایل جانبی آن را همراه خود ببرید ؛ به این ترتیب هم از آسیب دیدن یا گم شدن آنها در قسمت بار جلوگیری کرده اید و هم اگر صحنه یا اتفاق جالبی رخ دهد ، آماده ثبت آن خواهید بود .
یک روش مناسب برای برنامه ریزی ، مشخص کردن نوع عکس ها ، ذخیره سازی و بررسی وسایل مورد نیاز است . برای عکاسی ، علاوه بر دوربین ، باتری و شارژ، داشتن چند کارت حافظه ، نگرانی از بابت کمبود فضا برای ذخیره عکس ها را از بین می برد .
اگر یک وسیله ذخیره سازی قابل حمل و یا یک کامپیوتر کیفی به همراه دارید ، می توانید عکس های گرفته شده در طول روز را روی آن ذخیره کنید و یا حتی پس از هر بار عکس انداختن این کار را انجام دهید .
در غیر این صورت ، باید از کارت های حافظه خود به نحو احسن استفاده کنید و تمامی تصاویر عکاسی شده در طول سفر را در آنها ذخیره کنید ، چون ممکن است یافتن کارت های اضافه در نقاط دور افتاده مشکل و قیمت آنها گران باشد .
بررسی سریع تصاویر در lcd دوربین می تواند در تشخیص عکس های زائد و جدا کردن آنها کمک کند . البته lcd نمی تواند به تنهایی عاملی تعیین کننده برای نگهداشتن یک تصویر در کارت حافظه دستگاه باشد .
مزیت دیگر به همراه داشتن یک وسیله ذخیره سازی قابل حمل و یا کامپیوتر کیفی در سفر ، امکان اتصال آن به دستگاه تلویزیون و نمایش عکس ها است . چه برای دیدن اقوام سفر کرده باشید و چه یک پروژه عکاسی داشته باشید ، یکی از مراسم رایج در آخرین شب اقامت ، نمایش عکس های گرفته شده در طول سفر است .
هر عکاس در طول سفر باید به خاطر داشته باشد که همراهان و میزبانان از دیدن تصاویری که خود در آن حضور دارند ، خوشحال خواهند شد . حتی اگر دلیل واقعی سفر شما ، عکاسی از طبیعت و شهر و خیابان بوده باشد ، حتما تعدادی عکس از همراهان خود بگیرید . این کار سفر را برای همه پر نشاط خواهد ساخت .
اگر تصمیم گرفتید کامپیوتر کیفی خود را به همراه ببرید ، دقت کنید هارد دیسک فضای کافی برای ذخیره تمام عکس ها را داشته باشد . در ضمن از متناسب بودن آداپتور آن با کارت خوان حافظه اطمینان حاصل کنید . اگر قصد دارید یک کامپیوتر کیفی جدید خریداری کنید ، بهتر است نوعی را انتخاب کنید که دارای یک شیار کارت توکار متناسب با مدل دوربین عکاسی شما باشد.
کامپیوتر کیفی ، نه تنها وسیله ای ایده آل برای ذخیره و بررسی عکس ها است ، بلکه برای نمایش آنها به دوستان و فامیل نیز مفید است . در صورت نیاز به کامپیوتر کیفی جدید ، مدل های کوچکتر و سبک تر را که دارای باتری اضافی هستند ، انتخاب کنید ؛ به خصوص اگر قصد انجام سفرهای هوایی را دارید . کامژپیوترهای کیفی چند رسانه ای با صفحه نمایش ۱۷ اینچی ، حجیم و جاگیر هستند و معمولا باتری آنها تنها یک تا دو ساعت کار می کند .
این در حالی است که کامپیوترهای کیفی با صفحات نمایش ۱۴ یا ۱۵ اینچی ، قابلیت های چند رسانه ای بالاتری داشت و عمر باتری شان نیز طولانی تر است .
صفحات نمایش مستطیلی شکل در کامپیوترهای کیفی ، برای استفاده در هواپیماها مناسب تر از صفحات نمایش مربع شکل هستند ، چرا که جای کمتری می گیرند . دسترسی به یک آداپتور برق در هواپیما بسیار مفید است اما تعداد کمی از هواپیماها دارای چنین پورتی هستند . بهره گیری از کامپیوترهای کیفی حاوی درایو ضبط کننده cd یا dvd و همچنین وجود چند دیسک خام در طول سفر ، امکان تهیه نسخه های پشتیبان از عکس های گرفته شده را فراهم می سازد. این نسخه ها ، در صورت خرابی و یا سرقت کامپیوتر ، حکم کیمیا را پیدا خواهند کرد .

دوربین دیجیتال

به همراه بردن یک کامپیوتر کیفی در سفر ، حمل وسایل جانبی آن از جمله باتری اضافه و شارژر و نیز تحمل وزن آنها را الزامی می کند . اگر از زمره افرادی هستید که می توانند دشواری کار ویرایش اولیه عکس های خود را در سفر تحمل کنند ، بهتر است دوربین عکاسی دیجیتالی p-۲۰۰۰ شرکت epson را خریداری کنید .
این دوربین با صفحه نمایش vga ، هارد دیسک ۴۰ گیگابایتی و توانایی ذخیره سازی و نمایش تصاویر ، در بین انواع مشابه خود بدون رقیب است . p-۲۰۰۰ دارای فضای دیسک کافی برای تمامی عکاسان ، به استثنای افراد بسیار پرکار است و اجازه می دهد عکس ها را روی صفحه lcd با روشنی و وضوح خارق العاده ، مشاهده و بررسی کنید .
یک کارت خوان چند قالبی در این دوربین تعبیه شده که نه تنها تصاویر را مستقیما به کامپیوتر انتقال می دهد ، بلکه می تواند مانند یک هارد دیسک عمل کرده و اطلاعات را در خود ذخیره کند . هنگامی که به ملاقات دوستان و فامیل می روید ، می توانید تصاویر دلخواه خود را در دوربین بارگذاری کرده و آنها را چه توسط دوربین و چه از طریق تلویزیون یا کامپیوتر ، نمایش دهید .
مدل p-۲۰۰۰ حتی از قابلیت نمایش عکس های تهیه شده توسط دوربین های دیگر نیز برخوردار است. این دوربین اگر چه یک ipod نیست ، اما می توانید توسط آن به موسیقی گوش کرده و یا تصاویر ویدئویی را مشاهده کنید .
تنها نقطه ضعف مدل p-۲۰۰۰ ، محدودیت انتقال اسلاید از کامپیوتر به این دوربین است . اگر به نمایش تصاویر برای دوستان و فامیل بسیار اهمیت می دهید ، به فکر تهیه وسیله ای مبتنی بر windows portable media center مانند yh-۹۹۹ محصول شرکت samsung باشید .
این وسیله کوچک داررای هارددیسک ۲۰ گیگابایتی است و می تواند به سادگی عکس ها یا تصاویر ویدئویی موجود در کامپیوتر را به نمایش بگذارد . لذت استفاده از آن با نمایش برنامه های تلویزیونی ضبط شده نیز دو چندان خواهد شد .
متاسفانه این وسایل دارای کارت خوان نبوده و نمی توانند جایگزین دستگاه های ذخیره سازی قابل حمل شوند .
پس از آگاهی از وسایل مورد نیاز خود ، گام بعدی ، اطمینان از وجود منبع تغذیه کافی برای آنها است . اگر قصد سفر به خارج از کشور را دارید ، بهتر است وسایل شما دارای شارژرهایی با ولتاژ دوگانه باشد . در غیر این صورت ، ممکن است قادر به ادامه عکاسی نباشید و یا مجبور شوید شارژر دیگری برای خود تهیه کنید .
اگر دارای وسایل متنوع با مارک های مختلف هستید ، سعی کنید باتری ها یا شارژرهایتان استاندارد باشد . باتری های قابل شارژaa از نظر اندازه از سایر باتری ها رایج تر است . در صورت وجود وسایلی که با این باتری ها کار می کنند ، می توانید از یک شارژر مشترک برای آنها استفاده کنید . البته برخی از وسایل نیز ممکن است به باتری های لیتیومی ( معمولی یا قابل شارژ) نیاز داشته باشند .
حتما باتری های لیتیومی اضافه و یا شارژر را همراه خود ببرید، چرا که این باتری ها را در مناطق دور افتاده کمتر می توان یافت .
شارژرهای رایج مانند محصولات شرکت targus که دارای آداپتورهای مناسب برای انواع کامپیوترهای کیفی و pdaها و تلفن های همراه هستند ، معمولا از دوربین های عکاسی دارای باتری های لیتیومی پشنیبانی نمی کنند.
اغلب دوربین های عکاسی دیجیتالی slr دارای ترمینال های تغذیه اضافه هستند که امکان استفاده از باتری های aa را به جای ( و یا به همراه ) باتری های اصلی فراهم می آورند . این وسایل بار شما را سنگین تر خواهند کرد ، اما هنگام نیاز ، داشتن آنها خستگی حاصل از این بار اضافه را از تن به در می کند.
یکی از دردسرهای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتالی در سفر ، حمل انبوهی از شارژرها و کابل ها است .
در این قبیل موارد ، اشتباه در اتصال شارژرها به وسایل مربوطه ، به آسانی روی می دهد و به همین دلیل نوشتن نام هر وسیله روی شارژر مربوطه روش مناسبی برای اجتناب از این اشتباه است .
بستن سیم به دور شارژرها و قرار دادن آنها در یک کیسه پلاستیکی ، روش خوبی برای حمل آنهاست . بدنه شارژرها برخلاف دوربین های عکاسی ، محکم بوده و اگر در بسته بندی ‌آنها کمی دقت شود ، می توان آنها را به قسمت بار سپرد .
پس از آماده کردن تجهیزات و سر و سامان دادن به امور ، برای اطمینان از وجود تمامی وسایل مورد نیاز و آگاهی از محل آنها ، دست به یک سفر کوتاه آزمایشی بزنید . اگر دوربین عکاسی خود را به تازگی خریداری کرده اید ، حتما آن را به طور کامل امتحان کنید . این کار شامل انتقال محتوای حافظه ، نمایش و چاپ تصاویر برای اطمینان از صحت آنهاست .
جهانگردانی هستند که در سفرهای دور دست که شاید یک بار بیشتر در طول زندگی پیش نیاید ، دوربینی را به همراه می برند که تا به حال از آن استفاده نکرده و یا حتی آن را به دست نگرفته اند . به هر حال می توان گفت که قبل از سفر ، بهترین زمان برای تمرین و استفاده از ویژگی های دوربین عکاسی است .
حتی به رغم تمرین ، عده کمی می توانند تمامی قابلیت ها و عملکردهای بخش متفاوت دوربین های عکاسی و یا وسایل دیجیتالی دیگر را به خاطر بسپارند . هیچ چیز ناراحت کننده تر از این نیست که در هنگام بیشترین نیاز، نتوانید از ویژگی کوچک اما با اهمیتی مانند تایمر خودکار ، استفاده کنید . به همراه بردن کتابچه های راهنما نیز عملا زحمتی مضاعف است .
امروزه اغلب شرکت ها ، کتابچه های راهنمای وسایل را به صورت فایل های pdf در اینترنت قرار می دهند . اگر کامپیوتر کیفی تان را با خود نمی برید ، حداقل می توانید cd فایل ها را لابه لای وسایلتان جای دهید تا در صورت لزوم ، آنها را در کامپیوتری در مقصد ، مرور کنید .
به همراه داشتن آدرس وب سایت تولیدکنندگان نیز برای دسترسی سریع به آنها از طریق کافی نت ها ، خالی از فایده نیست . با این همه اگر امکان دسترسی به گزینه های بالا وجود ندارد ، بردن کتابچه راهنما ، بهتر از ناتوانی در استفاده از تمامی ویژگی های دوربین عکاسی است .
در نهایت ، به خاطر داشته باشید که حتی اگر صرفا به قصد عکاسی سفر کرده اید ، عکاسی را برای لذت آن انجام دهید و اگر عکسی را از دست دادید و یا وسیله ای خراب شد ، ناراحت و غمگین نشوید . باید دانست که با وجود تمامی برنامه ریزی های دقیق ، مشکلات اجتناب ناپذیر هستند .
اما با گذشت زمان متوجه خواهید شد که استفاده از دوربین دیجیتالی در سفر ، چه لحظات و خاطرات شیرینی برای شما ، خانواده و دوستانتان به ارمغان خواهد آورد .
ویرایش و تلخیص:


http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : یکشنبه بیست و ششم آذر 1391 ز : 12:13 | +

ساخت زیر بشقابی ساده

 

زیر بشقابی

ساخت‌ این‌ زیربشقابی‌های‌ زیبا ، بسیار آسان‌ و مواد مصرفی‌ آن‌ نیز كم‌ هزینه‌ است. نقوش‌ اصلی‌ كار، داده‌ شده‌ و شما می‌ توانید همین‌ روش‌ را در اندازه‌های‌ بزرگتر برای‌ تهیه ی‌ پادری‌ استفاده‌ كنید.

 

زیر بشقابی

وسایل‌ لازم‌

-نمد یا موكت‌ در رنگ‌های‌ متنوع‌

-چسب‌ قابل‌ شستشو (مانند چسب‌ موكت)

-نخ‌های‌ رنگی‌ قلابدوزی‌

موكت‌ یا نمدهای‌ رنگی‌ را در ابعاد مناسب‌ ببرید (توجه‌ داشته‌ باشید كه‌ باید یك‌ تكه‌ نمد به‌ اندازه‌ كامل‌ نقشه‌ برای‌ زمینه‌ كار داشته‌ باشید تا نقش‌ را با تكه‌های‌ كوچكتر روی‌ آن‌ بسازید)؛ و تكه‌های‌ بریده‌ شده‌ را با چسب‌ مخصوص‌ به‌ شكلی‌ كه‌ تمایل‌ دارید به‌ یكدیگر بچسبانید.
می‌ توانید در پایان‌ كار، لبه‌ها را نیز با نخ‌ قلابدوزی‌ بیارایید.

برای‌ این‌ كار، بهتر است‌ چسب‌ را با فاصله‌ یك‌ سانتیمتر از نوك‌ لبه‌ قرار دهید، زیرا در غیر این‌ صورت‌ دوختن لبه‌ها دشوار می‌ شود

برای‌ جفت ‌كردن‌ تكه‌ها نیز می ‌توانید از الگوهای‌ داده ‌شده‌ استفاده‌ كنید. الگوها را در ابتدا به‌ سلیقه‌ خود رنگ ‌آمیزی‌ كنید و سپس‌ براساس‌ فرم‌ الگو و رنگ‌ آن، تكه‌های‌ نمد یا موكت‌ را برش‌ بزنید.
 سپس‌ آنها را همانند الگو در كنار هم‌ قرار دهید و با چسب‌ از لبه‌ به‌ یكدیگر بچسبانید. در صورت‌ تمایل، می ‌توانید لبه‌های‌ كار را به‌ مدل‌ دندان‌ موشی‌ با نخ‌های‌ قلابدوزی‌ رنگی‌ بخیه‌ بزنید و گره‌ها را هم‌ در بین‌ لایه‌ها با كمی‌ چسب‌ پنهان‌ كنید.

منبع:تبیان

http://khanehdar.akairan.com/kardasti-honar/kardasti1/20121114153344.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : یکشنبه بیست و ششم آذر 1391 ز : 12:10 | +

ساخت عروسک انگشتی

 

 

اجرای تئاتر از جمله سرگرمی های مورد علاقه بچه ها  است. در این نمایشنامه های خانگی، خود بچه ها و دوستانشان و همچنین عروسك های آنها، نقش شخصیت های داستان را ایفا می كنند.

شما بچه ها می توانید به جای عروسك های بزرگ اسباب بازیتان، از عروسك های انگشتی دست ساز خود به عنوان بازیگر این گونه تئاترها استفاده كرده و به این ترتیب تعداد شخصیت ها را افزایش دهید. در ضمن مدتی نیز برای درست كردن شخصیت دلخواهتان سرگرم شوید.

مواد و وسائل مورد نیاز: 

  ۱ - مقوای نازك سفید

۲ - مقوای ضخیم تر سفید

۳ - قیچی كوچك لب گرد (برای ایمنی بیشتر)

۴ - چسب مایع یا چسب حرارتی

۵ - كاغذهای زرورقی رنگی

۶ - كاغذكشی رنگی

۶ - كاغذ معمولی رنگی

۸ - روان نویس مشكی

۹ - مداد رنگی

طرز ساخت:

۱ - ابتدا یك قطعه مقوای سفید رنگ به شكل مستطیل با عرض ۴ سانتی متر و یا عرضی متناسب با طول انگشت دست خود ببرید. برای مشخص كردن طول مستطیل، آن را دور انگشت مورد نظر دستتان لوله كرده و سپس اضافه آن را ببرید. 

البته پیش از برش، مقدار كمی اضافه تر در نظر بگیرید تا مقوای یك طرف بر روی طرف دیگر قرار گیرد. این محل اتصال را با چسب مایع یا حرارتی بچسبانید تا یك استوانه مقوایی به رنگ سفید حاصل شود. این استوانه مقوایی، بدن و سر عروسك شما را تشكیل می دهد.

۲ - به اندازه دور استوانه، نوار كاغذی زرورقی رنگی ببرید. تمام سطح استوانه به جز 5/1 یا ۲ سانتی متر در یك لبه آن را با این زرورق كاغذی و با استفاده از چسب بپوشانید. این به منزله لباسی برای عروسك است. 

مقدار 5/1 یا ۲ سانتی متر بدون پوشش، سر این عروسك محسوب می شود.

۳ - از مقوای سفید رنگ ضخیم تری، نواری به شكل مستطیل و به عرض 5/1 سانتی متر و طول ۶ سانتی متر ببرید. این مستطیل مقوایی در واقع دستان عروسك به حساب می آید.

هر دو سطح دستان عروسك را به جز در نظر گرفتن ۱ سانتی متر در هر لبه آن، با كاغذ زرورقی بدنه و با استفاده از چسب پوشش دهید.

با روان نویس یا ماژیك مشكی خطوط افقی در راستای نوار و بر روی دو قسمت بدون پوشش دستان رسم كنید. این خطوط در واقع نشان دهنده انگشتان عروسك هستند. 

قسمت میانی نوار مستطیلی را پیدا كرده و با آغشته كردن آن ناحیه به چسب مایع، آن را به لبه بالایی بدنه و سر عروسك بچسبانید.

۴ - نواری مستطیل شكل به طول ۲ الی ۳ سانتی متر و عرض 5/1 سانتی متر از كاغذ كشی بریده و یكی از لبه های آن را ریش ریش كنید.

نوار حاصل را با كمك چسب مایع به محل اتصال سر به بدنه بچسبانید. این نوار در واقع یقه عروسك محسوب می شود. چنین نواری را با كاغذ رنگی معمولی و با توجه به دور سر عروسك به اضافه مقدار لازم برای روی هم آمدن، آماده كرده و پس از ریش ریش كردن یك لبه آن توسط قیچی، به لبه بالایی سر عروسك بچسبانید تا حالت كلاه را تداعی كند. با روش های مختلف و كاغذهای كشی و معمولی می توانید برای عروسك مورد نظر خود مو و یا كلاه های مختلف درست كنید. 

۵ - در آخر با روان نویس یا ماژیك نوك باریك، شروع به نقاشی چشم، ابرو، بینی ، دهان و به طور كلی فرم صورت عروسك خود كنید. سپس با مداد رنگی محل های مورد نظر مانند لب و گونه ها را رنگ آمیزی كنید.

منبع:تبیان

.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : پنجشنبه شانزدهم آذر 1391 ز : 23:26 | +
چگونه شمع های شناور بسازیم

 شمع‌های شناور مناسب مراسم عروسی، میهمانی‌ها و مناسبت‌های خاصند به خصوص اگر در یك ظرف بلور همراه با چندغنچه گل طبیعی تزیین شوند.

شمع‌های شناور مناسب مراسم عروسی، میهمانی‌ها و مناسبت‌های خاصند به خصوص اگر در یك ظرف بلور همراه با چندغنچه گل طبیعی تزیین شوند.

شمع‌های شناور را می‌توانید به راحتی درست كنید.
 
آن‌چه نیاز دارید یك قالب مقاوم در برابر حرارت است كه مانند قالب كیك یا ژله پهن و كوتاه باشد.
مقداری موم را با گرمای زیاد حرارت دهید و گه‌گاه آن را هم بزنید.
 
گلیسیرین را اضافه كرده، با قاشق چوبی هم بزنید.
 
دما را با حرارت‌سنج مخصوص شیرینی چك كنید و زمانی كه به 180 درجه فارنهایت (82.22 درجه سانتی‌گراد) رسید، آن را خاموش كنید.
رنگ و مواد معطر را اضافه كنید و خوب هم بزنید.
 
حالا زمان ریختن موم داخل قالب است. قالب را خیلی پر نكنید.
زمانی كه موم سفت‌تر شد، با كمك وسیله‌ای میله مانند، فتیله را داخل آن قرار دهید. فتیله باید تا بالای شمع ادامه یابد.
 
بگذارید شمع سرد شود. سپس آن را از قالب در‌‌‌‌آورید.
فتیله را 1.5 سانتی‌متر نگه داشنه، اضافه آن را ببرید.
حالا می‌توانید شمع شناور را داخل ظرف كریستال قرار دهید.
برای زیبایی بیشتر و تزیین تعدادی گل تازه را به ظرف اضافه كنید.



www.pcparsi.com


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : پنجشنبه شانزدهم آذر 1391 ز : 16:14 | +
ساخت چوب لباسی با شاخه خشکیده

مواد لازم :

شاخه خشکیده +رنگ روغنی+تخته چوب +پیچ یا میخ

شاخه های خشکیده رو با قیچی باغبانی با مدلهای مختلف ببرید.

تخته چوبی را برای زمینه در نظر بگیرید.

هر دو قسمتی که شاخه وچوب زمینه متصل میشوند را با ابزار سوراخ کنید.

شاخه را رنگ کنید وپس از خشک شدن رنگ شاخه ها را برروی تخته پیچ کنید.

میتوانید شاخه ها را با میخ هم به تخته متصل کنیدو روی آن را رنگ بزنید.


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 18:26 | +
شیوه ساخت اوریگامی (کاغذ وتا)

 

A Pencil 2


 

A Boat





http://en.origami-club.com/easy/index.html



.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 18:19 | +
 


A Maple



 
 
A Paper Plane 9




http://en.origami-club.com/plane/plane9/plane9/index.html


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 18:8 | +



 

A Shirt





 




.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 18:4 | +

 






      








.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 17:57 | +

 










.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 14:33 | +
 

این مقاله در شماره ۵۹ ،صفحات۳الی۵ صدای تالش به چاپ رسیده است

”جاجيم‌بافي“ يکي ‌از کهن‌ترين صنايع دستي کشور است که در سالهاي اخير با پيشرفتهاي سريع زندگي کم کم به بوته فراموشي سپرده مي شود و امروز کمتر هنرمند تازه نفسي وارد اين عرصه مي شود. به گزارش مهر، ”جاجيم“ به ‌لحاظ نقش و نگار طبيعي، زنده‌ بودن رنگ و مقاومت از جمله زيباترين و با صرفه‌ترين   دست بافته‌اي است که‌ علاوه ‌براستفاده در داخل خانواده‌ها امروز براي امور تزئينات در مراسم‌ها و آئين‌هاي سنتي نيز کاربرد دارد. با وجود اينکه جاجيم بافي در اين ‌منطقه از پيشينه بسيار زيادي برخوردار است ولي متاسفانه حمايت شايسته‌اي از آن نمي‌شود. صنعت جاجيم ‌بافي گيلان در حال منسوخ شدن است و فعالان اين عرصه، به علت پائين بودن دستمزد و نامرغوب بودن مواد اوليه، دست از جاجيم‌بافي برمي‌دارند.

از آن زمانی که انسان احساس سرما کرد، هنر ریسیدن نخ و بافتن را با استفاده از منابع حیوانی و گیاهی به جهت استفاده از آنها برای پوشاندن تن و بدن خود آموخت که در هر سرزمین به شکلی خود را نشان داد.

ایرانیان از حدود 3000 سال ق.م رنگ آمیزی و ادغام تارها و پودها را یاد گرفتند و از آن برای تولید پارچه های ظریف استفاده کردند.

به مرور زمان حس زیبائی شناختی انسان از یک طرف و نیز موارد و مصرف جنس مواد مصرفی سبب ایجاد تنوع و تفکیک میان این بافته ها شد، به همین دلیل می توان انتظار داشت که هنر جاجیم بافی از قدمتی دیرینه برخوردار باشد.

این هنر در استان گیلان از سابقه نسبتا طولانی برخوردار است. در گذشته در بیشتر روستا های تالش جاجیم بافی رایج بود. متاسفانه امروزه اکثر کارگاه های(خانگی) آن از چرخه تولید خارج شده است.  

مواد اولیه بافت جاجیم ، پشم است و معمولا توسط زنان روستا تهیه می شد. زنان در مواقع بیکاری علاوه بر پشم چینی ، آن ها را با مواد محلی و گیاهی نیز رنگ می کردند. روستاییان در فصول بیکاری ، پاییز و زمستان . کارگاه جاجیم را در داخل اتاق بر پا می داشتندو عشایر از اوایل بهار و اواخر زمستان در فضای باز به جاجیم بافی می پرداختند. اما امروزه.....؟!

تعریف جاجیم

جاجیم: دست بافته ای پشمین ، منقّش و غالباً مخصوص نواحی سردسیر.(لغت نامه دهخدا)

جاجیم بافی : جاجیم بافی (حامص مرکب) عمل جاجیم باف . بافتن جاجیم . رجوع به جاجیم شود

برخی لغتنامه نویسان جاجیم را واژه ای فارسی دانسته اند (شاد، ذیل «جاجِم »؛ حسنین ؛ داعی الاسلام ؛ دسوقی شتا، ذیل واژه ) اما کاربرد واژگانی چون جاجِم ، جیچیم و جیْجیم در زبان ترکی ( د. ترک ، ذیل ”“čičim )، سبب شده که برخی دیگر آن را واژه ای ترکی به شمار آورند (پرهام و آزادی ، ج 2، ص 39؛ دهلوی ؛ فیروزالدین ؛ کنتوری ، ذیل »جاجَم «).

در همانجا آمده که جیجیم واژه ای ترکی ، مرکّب از »جی جی « (به معنای قشنگ و پر نقش و نگار) و »یم « (ضمیر ملکی اول شخص مفرد، به معنای مال من ) است . این واژه را تالشان جَجیمjǎjim، ترک زبانان زنجان »جیجیم «در بیرجند »جاجُم « و در مهاباد »جاجِم « تلفظ می کنند ( رجوع به رضائی ، ذیل »جاجُم «؛ فتاحی قاضی ، ص 59).

جاجیم‌بافی یکی از صنایع دستی ایرانی و رایج در تالش است که از دیرباز بین خانواده‌های روستایی و عشایر تالش رواج داشته‌است. جاجیم تالش به عنوان زیرانداز استفاده می‌شود وهم‌چنین هنگام کوچ عشایر برای بسته‌بندی و جابه‌جایی اسباب و لوازم و گاهی به‌عنوان بالاپوش گرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. حتی در بین برخی از خانواده‌های روستای جاجیم را به‌عنوان چشم‌روشنی و جهیزیه نوعروسان هدیه می‌دهند و به‌عنوان یادگاری ارزنده سال‌ها در خانوارها باقی می‌ماند.

مواد اولیه جاجیم پشم است و بافت آن شبیه گلیم است، با این تفاوت که جاجیم در چهار تخته بافته می‌شود و پس از بافتن به هم متصل و دوخته می‌شود.

جنس جاجیم را پشم تابیدة بسیار زبر و خشن و بدون پُرز یا ترکیبی از پنبه ای و پشمی است، اما اغلب تار و پود آن ، هر دو، از پشمِ تابیده است.

بر اساس شواهد باستان شناختی، بافت جاجیم از دیرباز در میان ملل جهان معمول بوده است که از این میان دستبافتة جاجیمی قوم نازکا در پرو، متعلق به سده های سوم تا هشتم میلادی ، شایان ذکر است (پرهام و آزادی ، ج 2، ص 346).

از پیشینة بافت جاجیم در ایران و جهان اسلام اطلاع چندانی در دست نیست . در قرن چهارم مؤلف حدودالعالم انواع بافته هایی را که با جاجیم سنخیت داشته و در نواحی گوناگون بافته می شده نام برده ، ولی از جاجیم یا ضبطی نزدیک به آن مطلبی نیاورده است (برای نمونه رجوع کنید به ص 95، 97، 102،106، 109 و جاهای دیگر).

جاجیم را به عنوان پلاس و فرش، رختخواب پیچ و مانند آن، زیرانداز یا روکش، نوعی فرش نازک تر از پلاس، بالاپوش و پوشش روی رختخواب و مانند آن به کار می رود.

در شهرها جاجیم را بیشتر بر روی کرسی و رختخوابهای کنار اتاق می اندازند، یا به عنوان رختخواب پیچ ، روانداز و حتی رویة لحاف از آن استفاده می کنند. با این همه ، کاربری غالب جاجیم در جامعه تالش،زیر انداز بوده است

جاجیم از نوارهای منسوج تارنمایِ به هم دوختة کم و بیش ضخیم تشکیل شده است که در بافت آنها رشتة پود به صورت تک رنگ از میان تارهای رنگینی که نقشهای جاجیم را می سازد، می گذرد. تار و پود آن غالباً از پشم و بافتی لَخت ، نرم و سنگین است . جاجیم از به هم دوخته شدن چند تختة (نوار) جاجیم بافت شکل می گیرد. عرض نوارها بین هجده تا 35 سانتیمتر، و طولشان بین سه تا شش متر در نواحی گوناگون تالش تفاوت می کند. بافت جاجیم »تارنما« است و پود آن دیده نمی شود و بافتی متناوب دارد و تارهای آن در نقش اندازیها معلق است. رنگ تارها نیز، متناسب با نقش مورد نظر بافنده ، فرق می کند. این ویژگیها ایجاب می کند که طرح و ترکیب بندی نقشهای جاجیم بافت به صورت خطی باشد. نقش جاجیم با تار نمایان می شود و با انتخاب تارهای چند رنگ می توان بر آن نقش انداخت . به همین سبب در این نوع بافت ،جهت امتداد طرح و نقش ، به تبع جهت امتداد رشته ها، تار، در راستای درازای بافت است ؛ از این رو، نقش پردازی جاجیم منحصر است به نقش مُحَرَّمات قائم (نقشمایه ای به شکل نوارهای پهن بافته شده در طول یک تخته جاجیم) و نیز نقشمایه های چهارخانه و شطرنجی و طرحهای سرتاسری که در جهت درازای بافت امتدادپذیر باشد. برای بافت جاجیم تالشی ، دستگاهِ  یا ”دارِ“ جاجیم بافی به صورت افقی روی زمین قرار می گیرد. مجموعة تارها، که نسبت به سایر بافته ها، متراکم تر و رنگ آنها متغیر است ، به طول تقریبی بیست تا سی متر، به موازات هم به فاصلة چند سانتیمتری زمین ، در کنار هم کشیده می شوند. تارها در ابتدای دستگاه ، به دور چوبی به نام سَردار و در انتها به دور چوبی به نام زیردار، که به زمین متصل شده اند، می چرخند. همیشه نیمی از تارها، به صورت یکی در میان ، با چوبی که نخی به شکل خاص به دور آن تابیده شده است، از نیم دیگر تارها جدا می شود. دو سر این چوب با دو رشته طناب به بالا کشیده می شود و به سه پایه ای چوبی متصل می گردد که قابل جابجایی است و همیشه در محل بافت قرار می گیرد؛ بنابراین ، همیشه نیمی از تارها، به صورت یکی در میان ، در بالا و نیمی دیگر در پایین قرار می گیرد. در دستگاه جاجیم بافی ، از چوبهایی استفاده می شود که بافنده به مقتضای طرح و نقش ، با آنها تارهایی را که می خواهد روی بافته معلق بمانند، بلند می کند و پودگذاری می نماید. به این طریق ، چند »وَرد« به طور غیرمستقیم وارد دستگاه بافندگی می شود. هر بار که پود از میان تارها عبور می کند، با جابجا کردن چوبی که در میان تارهاست ، جای این دو رشته تار عوض می شود. در بافت آن برای کوبیدن پودها، از یک کاردک چوبی ، با لبة گرد که یک طرف آن نازک تر از طرف دیگر است ، استفاده می شود. این کاردک از میان دو دسته تارِ بالا و پایین می گذرد و بافنده باکشیدن آن با دو دست به سمت خود، پود را با فشار در میان دو دسته تارهای بالا و پایین جای می دهد. پود، ضمن بافت ، در زیر تارها پنهان می شود و تارها از روی کار دیده می شوند. تعداد پود در بافتهای دیگر، مانند گلیم و غیره ، متعدد و رنگ آن متنوع است و می تواند نقشهای بیشماری را ایجاد نماید، ولی در بافت جاجیم چون رشته های تار نقش را به وجود می آورند و تعداد و رنگ آنها محدود است و پس از بسته شدن تارها به دو چوب سردار و زیردار، دیگر نمی توان آن را کم و زیاد کرد، نقش پردازی نیز محدود است.

جاجیم ، گاه بافته ای یک رویه و گاه دو رویه است و این به سبب تارهای اضافی است که نقشمایه را به وجود می آورند. این تارها گاه در فاصلة میان دو نقشمایه ، آزادانه در پشت بافته کشیده شده اند.

در روستاهای كوهستانی و ییلاقی تالش، اصولاً بافت جاجیم توسط زنان صورت می گیرد و مردان جز در مرحله تهیه پشم، نقش چندانی ندارند.

نقش های جاجیم ها اسامی مختلفی دارند و حاشیه های اطراف نیز با طرح مثلث دندانه دار پر می شود. برای بافت جاجیم در اندازه های بزرگ تر دو یا چند عدد جاجیم بافته شده به اندازه عرض دار موجود را به یكدیگر متصل می نمایند و یك جاجیم در اندازه دلخواه شكل می گیرد. در بافت جاجيم از نقوش انتزاعي و ذهني استفاده مي‌شود.

 

مقایسه جاجیم و جاجیم بافی در بین اقوام ایرانی

پراکندگی جغرافیایی کوچ نشینان و روستانشینان ایران که به جاجیم بافی اشتغال دارند، نشان می دهد که این بافته مختص نواحی سرد، کوهستانها و کوهپایه هاست. از بین کوچندگان ایران کوچ نشینان تالش در گیلان، کردهای آذربایجان غربی ، بانه ، سقز، مریوان ، اورامان ، سنندج ، کامیاران ، جاف جوانرودی کرمانشاهان ، اورامان لُهون و کرمانشاه جاجیم بافی داشته اند. ( ایرانشهر ، ج 1، ص 122ـ134) هم اکنون نیز بافندگان کرد، به ویژه کردهای مهاباد، جاجیمی با رنگهای تند و شاد از پشم گوسفند و نیز از کرک بز مَرَزَه می بافند که بیشتر برای پیچیدن رختخواب و مانند آن به کار می رود (فتاحی قاضی ، ص 60، 67). در میان قشقاییهای ترک زبان ناحیة فارس نیز جاجیم بافی رواج داشته است ( ایرانشهر ، ج 1، ص 144ـ147). طول جاجیمی که زنان قشقایی می بافند بیشتر از چهار متر و عرض آن کمتر از دو متر است که بیشتر برای پوشاندن اثاث داخل چادر و روانداز (مانند پتو) به کار می رود (پرهام و آزادی ، ج 2، ص 42ـ43). تقریباً تمام جاجیم بافتهای ایل قشقایی دو تکه است ، ولی جاجیمهای بسیار ظریف را در سه یا چهار قطعه می بافند (همان ، ج 2، ص 40). کاربرد زنجیره ایِ نقشمایة کنگره ایِ ساده در جاجیم بافی ایل قشقایی بسیار متداول است و جاجیمهای نقش محرَّمات این ایل فقط نقشمایة ردیفهای مکرر و پیوستة کنگره ای دارد (همان ، ج 2، ص 345). در جاجیمهای قشقایی هر دو رویه ، از جهت نقش و رنگ ، یکسان است و با آنکه پودها نیز هویداست ، غلبه با رشته های تار است و ازاین رو جاجیم متعارف قشقایی ، هم تار رو و هم پود رو است که معمولاً دو تار زیر و دو تار، روی پود می افتد (همان ، ج 2، ص 39ـ40). در بین لرهای بختیاری نوعی جاجیم بافی به نام جاجیمی معمول است (قاضیانی ، ص 185). زنهای بختیاری آن را به شکل نوارهای باریک به عرض هجده تا 35 سانتیمتر و طول بیست تا 25 متر، از پشم ، می بافند. پس از بافت ، آن را به قطعاتی با طول مناسب تقسیم می کنند و از پهلو به یکدیگر می دوزند؛ در نتیجه ، سطح یکپارچه ای حاصل می شود که مصرف روانداز دارد. بختیاریها با استفاده از شیوة بافت جاجیم ، نوارهای تسمه مانندی نیز تولید می کنند که به »آواآرـ تَهدِه«  شهرت دارد. عرض این نوارها به اندازة عرض یکی از نقشهای نواری یکی از تخته های جاجیم است (حدود هفت تا ده سانتیمتر). از این نوارها برای حمل گهوارة نوزاد بر پشت مادر، به هنگام کوچ ، استفاده می شود (همان ، ص 98). نقش کلی تخته های جاجیم بختیاریها به صورت نوارهای دراز در طول آن است (همان ، ص 121ـ122). از حدود 45 نقشی که در بافته های بختیاریها موجود است ، فقط شش نقش آن قابل انطباق با نوع و فن بافت جاجیمی است ، که عبارت اند از: قِچی یا دیک پره (همان ، ص 142ـ143)؛ دندون مُشکی (همان ، ص 139)؛ گل خیردَه یا گل دِرَّه (همان ، ص 130)؛ گُل پیکَه یا گُلخالی (همان ، ص 130ـ131)؛ گل هَچَه (همان ، ص 150) و نقش بالَنده یا پرنده (همان ، ص 188). در بین کوچروهای شاهَسَونِ ترکی زبانِ دشت مغان ، جاجیمهای بسیار ظریفی وجود دارد که همة آنها با نقش محرمات باریک و معمولاً بیش از سه تکه بافته می شوند. در بین اینها جاجیم یک رویه بسیار متداول است و آن جاجیمی است که رشته های تارهای اضافی ، که نقشمایه را به وجود می آورند، در فاصلة میان دو نقشمایه ، بدون گذشتن از زیر و روی پودها، در پشت دستبافت ، آزادانه کشیده شده است (پرهام و آزادی ، ج 2، ص 40). شاهسونها همچنین از نوار جاجیم بافت برای استحکام بخشی دور طارمیهای آلاچیق استفاده می کنند (امینی ، ص 25). در میان ترکمنها نیز نوارهای جاجیمی مشابهی به نام دورلُق یاخا (جهت استحکام بخشی طارمیها) و دوزی (جهت استحکام بخشیدن به اوقها) به کار می رود (شریعت زاده ، ص 81 ـ82). عشایر کرد اطراف قوچان (امینی ، ص 19) و لرهای اِیتْوَند، بویر احمد و مَمَسَنی از دیگر کوچ نشینانی هستند که به بافت جاجیم اشتغال داشته اند ( ایرانشهر ، ج 1، ص 139ـ143، 148ـ149، 156). از نواحی مهم بافت جاجیم در ایران ، همدان ( فرهنگ جغرافیایی شهرستانهای کشور ، ج 2، ص 262) و زنجان است ( فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 25، ص 135). طالقان نیز از نواحی مهم جاجیم بافی ایران بوده است . در 1328 ش در میان حدود 43 آبادی از دهستانهای طالقان بالا و طالقان وسطا، جاجیم بافی رواج داشت و یکی از اشتغالات زنان به شمار می رفت (رزم آرا، ج 1، جاهای متعدد). عرض هر تخته جاجیم طالقان حدود 25 سانتیمتر بود و طول آنها، بنا به مصرف ، از دو تا چهار متر تفاوت می کرد. معمولاً تخته ها را به نحوی به هم می دوختند که طول و عرض جاجیم با هم برابر باشد. اگر برای انداختن بر روی کرسی بود، طول تخته ها را چهار متر می گرفتند و در نتیجه شانزده تخته جاجیم را از پهلو به هم می دوختند تا عرض آن نیز چهار متر شود. این جاجیم ، لحاف روی کرسی را محافظت و آن را سنگین می کرد و پاکیزه نگه می داشت . رنگها و نقشهای متنوع آن نیز موجب تزئین خانه می شد. به جای رولحافی (در زبان محلی : چارتالی ) و در تابستانها به جای روانداز و پتوی دستبافت ، نیز به کار می رفت . از جاجیم به عنوان زیرانداز یا فرش استفاده نمی شد، مگر به هنگام ضرورت . از جاجیمهایی با طول بیشتر (سه متر) و عرض کمتر (دو متر) برای پوشاندن رختخوابها استفاده می شد. جاجیم طالقان از پشم گوسفند بافته می شد. زنها پشم را با دوک (در زبان محلی : چول ) می ریسیدند (پورکریم ، ص 93). رنگرزهای محلی این نخِ پشمها را سبز، قرمز، آبی و کبود می کردند. نخهای رنگ شده ، تارهای بافت را تشکیل می داد و پود آن از پشم تک رنگ (معمولاً سیاه ) یا خودْرنگ بود. نقش جاجیم (به نامهای درزابوته ، موشه دندان و غیره ) را همین تارها به وجود می آورد. داشتن چند جاجیم در خانه نشانة ثروت و مکنت صاحب آن بود. امروزه جاجیم بافی در کلیة روستاهای طالقان از بین رفته و جاجیمهای باقی مانده حکم اشیای عتیقه و یادمانهای خانوادگی را پیدا کرده است .

جاجیم بافی در دوره کنونی

مقایسة برخی آمارها (رزم آرا، همانجا؛ فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، ج 26، جاهای متعدد) نشان می دهد که بافت جاجیم طی دهه های اخیر نه تنها در تالش بلکه در ایران بشدت کاهش یافته است . مثلاً در 1328شمسی در 376 روستا جاجیم بافی داشته اند (رزم آرا، همانجا) که این رقم در 1373 ش به صفر رسیده است ( رجوع کنید به فرهنگ جغرافیائی آبادیها ، همانجا).

 

فهرست منابع: ————————————————————

- ابن حوقل ؛ محمود اختریان ، فرهنگ پیام : شامل لغات و اصطلاحات فارسی و لغات عربی و ترکی و اروپائیِ مصطلح در زبان فارسی و واژه های علمی ، تهران 1371 ش ؛

- اصطخری ؛ شهلا امینی ، «بافته های کم عرض در ایلات و عشایر ایران و تطبیق آن با زندگی امروز»، پایان نامة کارشناسی صنایع دستی ، دانشگاه هنر 1374 ش ؛

- ایرانشهر ، تهران : کمیسیون ملی یونسکو در ایران ، 1342ـ1343 ش ؛

- سیروس پرهام و سیاوش آزادی ، دستبافتهای عشایری و روستایی فارس ، ج 2، تهران 1371 ش ؛ هوشنگ پورکریم ، فشندک ، تهران 1341 ش ؛

- محمدعلی جمالزاده ، فرهنگ لغات عامیانه ، چاپ محمد جعفر محجوب ، تهران ] 1342 ش [ ؛ حدودالعالم ،

-  عبدالنعیم محمدحسنین ، قاموس الفارسیّة : فارسی ـ عربی ، بیروت 1402/1982؛ محمدعلی داعی الاسلام ، فرهنگ نظام ، چاپ سنگی حیدرآباد دکن 1305ـ 1318 ش ، چاپ افست تهران 1362ـ1364 ش ؛

- ابراهیم دسوقی شتا، المعجم الفارسی الکبیر = فرهنگ بزرگ فارسی : فارسی ـ عربی ، قاهره 1412ـ1414/1992ـ1993؛

-  دهخدا؛ احمد دهلوی ، فرهنگ آصفیه ، لاهور 1986؛

- رزم آرا؛ جمال رضائی ، واژه نامة گویش بیرجند ، به اهتمام محمود رفیعی ، تهران 1373 ش ؛

- محمد پادشاه بن غلام محیی الدین شاد، آنندراج : فرهنگ جامع فارسی ، چاپ محمد دبیرسیاقی ، تهران 1363 ش ؛

- علی اصغر شریعت زاده ، «آلاچیق ترکمن »، در مجموعه مقالات مردم شناسی ، دفتر 1، ] تهران [ : وزارت فرهنگ و آموزش عالی ، مرکز مردم شناسی ، 1362 ش ؛

- غلامحسین صدری افشار، نسرین حکمی ، و نسترن حکمی ، فرهنگ فارسی امروز ، تهران 1377 ش ؛

- قادر فتاحی قاضی ، «صنعت جولایی و لغات و اصطلاحات آن در مهاباد»، نشریة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز ، سال 1، ش 4 (زمستان 1362)؛

- فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران ، ج 25: ، تهران : سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح ، 1369 ش ،

- سازمان جغرافیائی نیروهای مسلح ، 1378 ش ؛ فرهنگ جغرافیائی شهرستانهای کشور ، ج 2: شهرستان همدان ، تهران :

-  سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح ، 1380 ش ؛

-فیروزالدین ، فیروزاللغات اردوجامع ، لاهور: فیروز سنز، ] بی تا. [ ؛ فرحناز قاضیانی ، بختیاریها: بافته ها و نقوش ، تهران 1376 ش ؛

- تصدق حسین کنتوری ، لغات کشوری اردو ، کراچی 1989؛ محمد معین ، فرهنگ فارسی ، تهران 1371 ش ؛

- مقدسی ؛ ابوالحسن نجفی ، فرهنگ فارسی عامیانه ، تهران 1378 ش ؛

TA , s.v. "Cicim"; Hans E. Wulff, The traditional crafts of Persia , Cambridge, Mass. 1966.

 http://sedayetalesh.blogfa.com/post-20.aspx


.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 14:25 | +


ادامه ی مطلب
.:: ::.


ن : فرزانه فرزین ت : چهارشنبه پانزدهم آذر 1391 ز : 11:6 | +

آموزش بافت گلیم

گلیم نوعی فرش بدون پرز است که با درگیری تاروپود به یکدیگر ایجاد میشود . معمولا تار آن پنبه و پشم وگاهی نخ ابریشم و پود آن از نخهای پشمی و کرک و ابریشم به صورت رنگی استفاده می شود . این فرش در زبان فارسی نامهای مختلفی دارد. گلیم در افغانستان – گیلیم در اوکراین –بداس در قفقاز – لیاط در سوریه و لبنان – چیلیم در رومانی و همچنین کیلیم در ترکیه و لهستان و مجارستان و عربستان از جمله نامهای متفاوت ان است .

تاریخچه گلیم:

تاریخچه ی گلیم بافی به ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد برمیگردد که تاریخ آن آغاز نساجی است  و استفاده از آن تقریبا در تمام ایران رایج است . گلیم و فرش ایرانی که سابقه چندین هزارساله دارد از ارزشهای هنری و اقتصادی و تجاری بالایی برخوردار است . این هنر اصیل و سنتی ایرانی در عرصه داخلی و جهانی همواره به عنوان یک هنر صنعت بی رقیب بوده که از چگونگی بوجود آمدن این هنر صنعت اطلاعات چندان دقیقی در دست نیست . نقوش بکار رفته در گلیم نمایانگر ارزشهایی بوده که از موجودات پیرامون محل زندگی آنها سرچشمه گرفته است و شرایط مختلف آب وهوایی تاثیر فراوانی در رنگ بندی ونقوش داشته است که گویای فرهنگ خاص زندگی افراد هر منطقه بوده است .

اجزای دار گلیم بافی:

الف) گوه (گاوه –گاز)

ب) گله (کجو-گرد)

ج) هاف ( شفت – چپگرد – پشت گرد )

د) نیمکت یا تخته

ه) وسایل تنظیم

ابزار گلیم بافی‌ :

۱- دفه

۲- پنجه

۳- قیچی

۴- قلاب ( که تشکیل شده از ۳ قسمت :دسته .بدنه .نوک )

۵- سوکه

انواع بافته های گلیمی :

زیلو
انواع نقشه های زیلو :۱-نقش پرته توری (پره توری) ۲-نقش جناغی ۳-نقش گره ۴-نقش گزشنه ۵-نقش مسجدی

جاجیم
جاجیم در عین ظرافت و زیبایی و دقتی که می بایست صرف بافتن آن گرددسنتی ترین روش بافندگی را مجسم می سازد و ابزار موردنیاز آن ساده ترین وسایل بوده و مهمترین عامل در امر بافت انرژی بازوی بافندگان است .بافت جاجیم پس از تهیه نخ مورد نیاز (پشم)در رنگهای محتلف با چله کشی شروع می شود واغلب تمام مراحل بافت مخصوصا چله کشی آن باز و شبیه به چله روانی قالی های فارسی بافت صورت می گیرد طول محوطه آن مهم است و عرض آن چندان مهم نیست به طوری که در یک اتاق نسبتا تنگ نیز می شود چله کشی را انجام داد و گلوله های رنگی نخ توسط شخص چله کش به دور این میخهای چوبی گردانده می شود
طریقه بافت:پس از گذراندن پود از لابلای تارهای چله و با دو دست توسط قطعه چوبی به نام قلیچ یا قلیش (قلیچ قطعه چوبی است بیشتر از عرض چله که معمولا از چوب سقز درست می کنند یک لبه آن تیز و لبه دیگرش پهن تر است )ضرباتی بین تارهاط چله وارد می نمایدتا پود کاملا بین آنها محکم شود.

شیریکی پیچ (شریکی پیج)
شیریکی پیچ نامی است که بافندگان عشایر و گاه روستایی به نوعی از گلیم می دهند.این نوع گلیم از دور شبیه به قالی است و نقوش آن با گره ایجاد می شودو نقش پود در بافت انتها اتصال کلیه تارها بهم می باشد بطوریکه پود در اینجا اصلا آشکار نیست.
طرح و نقش :
طرح و نقش شیرکی پیچ چندان یکسان نیست و از تنوع کافی برخوردار است .

ورنی
گلیمی فرش نما است که بدون نقشه و بصورت ذهنی توسط زنان و دختران دشت مغان و عشایر حومه اهرارسباران و مشکین شهر و آذربایجان شرقی تولید می شود.
بیشتر نقوش آن از اشکال حیوانات و وحوش منطقه تاثیر پذیرفته است .حیواناتی چون گوزن آهو بز سگ بوقلمون مرغ و خروس گربه مار وعقاب گوسفند و ببر وشتر روباه و شغال و طاووس و پرندگان محل که به صورت ساده و هندسی بافته می شود و رنگهای ورنی بیشتر دارای زمینه لاکی سرمه ای کرم سفید پیازی و آبی روشن است .

سوما ک
گفته می شود که واژه سوماک ازنام شماخی شهر قفقاز گرفته شده که در آنجا در طی قرنها گلیمهای ظریف گلدار پود نما بافته شده است .بافت سوماک بیشتر با بافت پود پیچ انجام می گیرد ظریفترین گلیمهای سوماک از قفقاز می آید و در قرن اخیر در بلوچستان تولید می شود .گلیمهایی که با شیوه سوماک بافته شده است بسیار با دوام و سنگین است و اغلب ظرافتی استادانه نشان می دهد.

ابزار و مواد اولیه گلیم بافی

ابزار گلیم بافی

دار :
چهار چوبی فلزی یا چوبی به شکل مربع یا مستطیل که بافت بر روی آن انجام می شود.دار به دو نوع افقی و عمودی تقسیم می شود.
دار افقی : این نوع دار از ساده ترین دارها می باشد که به جهت سهولت در جابجایی و حمل و نقل و ساده و ارزان بودن در میان عشایر رایج است و به صورت خوابیده روی زمین قرار می گیرد و فاصلة آن تا زمین حدودcm 30-20 است. ( به جهت آسیب رسانی به سلامت بدن استفاده از آن چندان توصیه نمی شود.)
دار عمودی : که به صورت ایستاده یا عمود روی زمین قرار می گیرد و فضای کمتری اشغال می کند و نسبت به دار افقی پیشرفته تر می باشد.
دار عمودی از دو چوب صاف و استوانه ای در بالا و پایین به نام سردار و زیردار و دو چوب عمود بر آنها به نام راست رو تشکیل شده. اجزا دیگر دار عمودی عبارتند از:
الف- کجو( کجی یا کوجی، نیره): میله ای استوانه ای که روی راست روها می نشیند و چله ها را جدا و تنظیم کرده و از کجی قالی وگلیم جلوگیری می کند و طول آن با عرض دار برابر است.
ب- هاف : میله ای استوانه ای که قطر آن کمتر از کجو بوده و بین کجو و سردار در لابلای تار ها قرار می گیرد و کاربرد آن در زیر و رو کردن تارها هنگام پودکشی است.
ج- گوه یا پیچ : برای شل و سفت کردن تارهای چله استفاده می شود.گوه یک قطعه چوب گونیا شکل است که در شکاف پایین راست روها در دار چوبی قرار می گیرد.
نکته : از تخته یا نیمکت نیز برای نشستن در پشت دار استفاده می شود که بر روی نردبان های دو طرف دار های بزرگ قرار می گیرد.
انواع دار عمودی:
دار ثابت: این دار از ابتدایی ترین انواع دار است.در ساختمان آن محلی برای حرکت بافت نیست و بافنده خود، به وسیلة نردبان هایی که به دو طرف دار بسته شده اند بالا و پایین می روند و تغییر جا می دهند.در این نوع دار گلیم به اندازة کادر داخلی دار بافته می شود.
دار فندک دار ( تبریزی ): این نوع دار متداولترین نوع دار عمودی است.در کار با این دار بافنده تغییر جا نمی دهد. سردار به وسیلة پیچ و مهره قابل حرکت است.در مواقع ضروری دار شل می شود و قسمت بافته شده به پشت برگردانده می شود و چله های اضافه به سمت جلو برای ادامة بافت می آید و مجدداً دار محکم می شود. با این دار می توان تقریبا۲ برابر اندازة آن بافت.
دار گردان: در این نوع دار، چله ها به سردار و زیردار پیچیده می شود و از شروع بافت به تدریج از سردار باز و بافته می شود. سپس به زیر برگردانده می شود. با این دار می توان طول تارها و در نتیجه طول گلیم را به هر مقدار رساند. در این دار قسمت بافته شده چون به دور زیردار پیچیده می شود آنچه بافته شده مشخص نیست و بعد از اتمام کار، بافته از دار باز می شود و قابل رؤیت است.
دفتین : (شانه – دفه – کرکیت )
ابزاری فلزی که بعد از عبور پودها از لابلای تارها روی پودها کوبیده می شود تا آنها را محکم و منظم کند. ( در بافت گلیم از نوع سبک آن استفاده می شود.)
قیچی :
جهت قطع نمودن الیاف ( پنبه ای یا پشمی ) یا اضافه نخ های روی گلیم و نیز برای بریدن چله ها بعد از اتمام بافت از آن استفاده می شود.
قلاب:
برای جلو کشیدن تارها ، باز کردن نقاطی که در پودکشی دچار اشتباه شده کاربرد دارد.
سیخ پود کشی:
برای عبور پودهای بلند( که بیشتر در قالی بافی کاربرد دارد ). _

مواد اولیه

الیاف مورد مصرف در بافت گلیم شامل پشم، کرک، پنبه و ابریشم می باشد.
پشم:
پس از طی مراحل چیدن ، طبقه بندی (سرت بندی) ، شستشو( حلاجی) ، ریسندگی و رنگرزی تبدیل به خامه می شود. از پشم بیشتر جهت پودگذاری در بافت گلیم استفاده می شود.البته در میان عشایر پشم به علت ارزان و در دسترس بودن به عنوان چله نیز به کار برده می شود.
کرک:
رشته موهای مجعد ، نرم و نازکی است که از زیر بغل و سینه گوسفند بدست می آید و در بافت گلیم های ظریف تر به کار می رود و ارزش بیشتری نسبت به پشم دارد.
پنبه:
نوعی لیف گیاهی که به علت دارا بودن قطر،طول و استحکام مناسب به عنوان چله یا تار استفاده می شود.
ابریشم:
الیاف حیوانی که از کرم ابریشم حاصل می شود و نسبت به سایر الیاف دارای ارزش بیشتری می باشد و به عنوان تار و پود استفاده می شود.گلیم های ابریشم بسیار ظریف و گران هستند._

نکاتی در مورد مواد اولیه:
تعریف چله( تار) : نخ هایی که به صورت عمودی و موازی هم از سر دار به زیر دار کشیده می شود و پایه ای برای بافت گلیم تشکیل می دهد.
تعریف پود: نخ هایی که به صورت افقی و موازی هم از لابلای تارها عبور داده می شود و تشکیل طرح و نقش گلیم را می دهد.
• نخ چله باید دارای تاب زیادی باشد زیرا پرتاب بودن به مقاومت آن در مقابل کشش و پارگی می افزاید.
• در بافت گلیم به طور معمول از نخ ۱۲ یا ۱۵ لای نمره ۲۰ استفاده می شود


عملیات بافت گلیم

زنجیره:
بعد از اتمام چله کشی و گذاشتن تسمه مهار چوبی یا فلزی ( برای صاف ماندن پایین کار و جلوگیری از کجی و مهار پودهای گلیم )اقدام به زدن زنجیره می کنیم. عمل زنجیره زنی یا لبه دوزی هم با دست و هم با قلاب امکان پذیر است( لازم به ذکر است که برخی بافندگان زنجیره بافی را انجام نداده و بعد از اتمام بافت گلیم دو سر آن را دو گره که نوعی گرة تزیینی است می زنند.

ساده بافی(کرباس بافی):

بعد از زنجیر زدن نوبت ساده بافی می رسد که پایه و اساس محکم برای بافت گلیم تشکیل می دهد و برای بافت آن که به کرباس بافی معروف است از نخ چله به عنوان پود زیر و رو استفاده می شود به این ترتیب که یک بار از پشت نخ هایی که زیر هاف قرار گرفته عبور می کند و در برگشت از پشت نخ هایی که روی هاف قرار گرفته عبور می کند و به همین ترتیب تا چند رج انجام می شود که به آن کرباس بافی یا بافت ساده و متعادل گفته می شود زیرا ضخامت نخ تار و پود یکسان است.

ملیله بافی (نازگل) :

نوعی بافت تزئینی در میان بافت کرباس می باشد که با توجه به سلیقه بافنده از دو رنگ متضاد برای انجام آن استفاده می شود.به این ترتیب که دو رنگ متضاد متناسب با رنگ های گلیم را انتخاب کرده هر کدام را ۴ برابر در نظر می گیریم و دولا می کنیم و به جفت اول از سمت راست قلاب می کنیم، آنگاه خامه بالایی را پایین آورده و خامه پائین را از پشت جفت سوم بیرون می آوریم و به همین ترتیب یک در میان از نخ های رنگی استفاده کرده تا آخر.

پودگذاری:

بعد از انجام کرباس بافی نوبت به بافت ساده بر اساس رنگ نقشه می رسد.نخ های رنگی مورد نظر به صورت یک در میان از لابلای تارها عبور می دهیم تا یک رج پوددهی انجام شود سپس ادامه نخ را از روی تارهایی که در رج قبل پود از روی آنها عبور نکرده رد می کنیم.بعد از هر رج بافت پودها را با دفتین در محل خود ثابت، منظم و محکم می کنیم.
کشش پودها باید در حد متناسب باشد، اگر کشش زیاد و سفت باشد گلیم جمع می شود و اگر کشش کم باشد،گلیم شل و وارفته می شود.

نقشه خوانی:

جهت بافت نقوش در گلیم از دو روش استفاده می شود:
۱- روش ذهنی باف
در این تکنیک بافنده از ذهن خلاق خود کمک گرفته و با توجه به محیط پیرامون خود، نقوش حیوانات، گیاهان، وسایل زندگی و … را به صورت نمادی در ذهن خود پرورش داده و به صورت هندسی روی بافت پیاده می کند.در نتیجه آثار باقی مانده از خود را به عنوان میراثی برای نسل بعد به ارث می گذارد و به این ترتیب نقوش از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود و هر نقش از اصالت و قداست خاصی نزد قوم بافنده برخوردار است.
۲- روش استفاده از نقشه های شطرنجی
در این روش نقوش هندسی یا منحنی بر روی کاغذ شطرنجی درشت طراحی، نقطه چین و رنگ آمیزی می شود.
هر خانة کوچک و مربع شکل نقشه شامل یک جفت چله یا دو تار ( یک تار رو و یک تار زیر ) می باشد.بنابراین چله کشی بر اساس نقشه انجام می گیرد و باید به ازای هر خانه نقشه در چله کشی دو تار در نظر گرفت به طور مثال اگر نقشه مورد نظر در عرض شامل ۱۰۰ خانه مربع شکل باشد باید به تعداد ۲۰۰ تار چله کشی انجام شود که با توجه به زیر و رو بودن چله ها به صورت یک در میان ۱۰۰ جفت چله خواهیم داشت که با تعداد خانه های نقشه برابر است. بعد از ساده بافی با توجه به نقشه اقدام به بافت مقدماتی می کنیم که به بافت پله ای یا چاک دار معروف است. _

انواع نقشه
یک طراح می تواند طرح گلیم را به صورت های زیر طراحی کند:
۱) نقشة کامل
در این روش نقشة گلیم به صورت کامل طراحی می شود.
۲) نقشة ( قدی)
در این روش طراح اقدام به طراحی نصف عرض و تمام طول گلیم می کند.در واقع نصف گلیم از جهت عمودی طراحی شده و به صورت قرینه بافته می شود.
۳) نقشة (ربعی)
در این روش طرح به صورت کشیده می شود و هنگامی که تا وسط گلیم بافته شد نقشه را برعکس کرده و نیمة دیگر آن را می بافند.در واقع گلیم از طول و عرض قرینه بافته می شود.
۴) نقشة واگیره ای
در این روش قسمت کوچکی از طرح گلیم به صورت واگیره طراحی شده و چندین بار در طول و عرض گلیم به صورت تکراری بافته می شود.

خصوصیات بافت پله ای:
۱- هر ردیف افقی معادل یک رج بافت می باشد.
۲- هر ردیف عمودی نقشه شامل یک جفت چله ( یک چله زیر و یک چله رو ) می باشد.
۳- در هر رج بافت که معادل یک ردیف افقی نقشه است تعداد رفت و برگشت زوج می باشد.با توجه در ریز باف یا درشت باف بودن گلیم معمولاً ۴ تا ۶ ردیف رفت و برگشت تشکیل یک رج بافت می دهد.
۴- نقوشی که با این روش بافته می شود هندسی هستند.
۵- در روش بافت پله ای نقوشی که از عرض زیاد شروع می شود و در همان عرض کم می شود را می توان به صورت کامل بافت و بعد زمینه را بافت.
۶- در مورد نقوشی که از عرض کم شروع شده و به تدریج عرض آن زیاد می شود ابتدا باید زمینه را بافت سپس اقدام به بافت نقوش کرد.
۷- در بافت پله ای در قسمت های طولی ما بین ۲ رنگ متفاوت چاک هایی ایجاد می شود که این جزو خصوصیات این بافت محسوب می شود.معمولاً طول این چاک ها از یک تا یک و نیم سانتی متر نباید بیشتر شود زیرا در کار ایجاد نازیبایی و عیب می کند اگر طول چاک های عمودی زیاد است باید هر چند رج یک بار به روش بسط زدن دو رنگ کنار هم روی یک چله مشترک بین آنها اتصال ایجاد کرد.
۸- حتی الامکان از چله با طول بلند برای بافت پله ای استفاده شود تا عمل اضافه کردن نخ کمتر انجام شود.در آخر اضافه خامه ها را با قیچی می چینیم.
۹- گلیم هایی که با روش بافت پله ای ( چاک دار – گل به گل )‌بافته می شود،دو روی آنها یکسان و هر دو رو قابل استفاده است.
پایین کشی:
عملیات پایین کشی زمانی انجام می شود که ادامة کار بافت سخت یا ناممکن شود و بافت به سردار نزدیک و چله ها سفت شده باشد ( به طوری که به سختی بتوان چله ها را با انگشت زیر و رو کرد و پود دهی انجام داد. ) برای سهولت و سرعت عمل در بافت اقدام به پایین کشی می شود.
ابتدا عرض چله ها در سردار و ابتدای بافت گلیم ( دم کار ) را اندازه گیری کرده و علامت می زنیم.سپس نخ مهار را از دو طرف راست روها آزاد می کنیم و با شل کردن پیچ ها چله ها را شل کرده و به آنها امکان چرخش می دهیم.چوب مهار را که در ابتدای بافت گذاشته بودیم بر می داریم و نخ چلة ابتدا و انتهای چله کشی را باز می کنیم تا چله ها بتوانند بچرخند.از سمت راست و چپ گلیم بافته شده را به سمت پایین هدایت می کنیم تا چله های اضافی از پشت به جلو هدایت شود ( در کارهای بزرگ این کار توسط دو نفر انجام می شود ). باید توجه کرد که قبل از پایین کشی بافت کاملاً در یک خط مستقیم قرار داشته باشد و دارای بالازدگی و پایین زدگی نباشد.مقداری از بافت را روی کار نگه می داریم و چله ها را سفت می کنیم، نخ چلة ابتدا و انتهای چله کشی را مجدداً محکم می کنیم و با تنظیم کردن چه ها کار بافت گلیم را ادامه می دهیم.عمل پایین کشی با توجه به ابعاد کار ممکن است در یک یا دو مرحله یا حتی بیشتر انجام شود.

شیوه رنگرزی سنتی به یادگار مانده از محمد کاظم مجنونی

محمد کاظم مجنونی ، بعد از ذکر نام خدا و ستایش خالق می نویسد:

فرزندان من، قبل از هر چیز ، به شما وصیت می کنم، تا هنگامی که دل و جانتان در گرو منزلت و آبروی قالی ایران است، هیچ رنگی جز رنگ گیاهی را در قالی بکار نبرید. رنگ جوهری قالی ایران را به ورطه ی سقوط و نابودی می کشاند. دوام ندارد. جلا و درخشش ندارد. خداوند یک عالم رنگ شناخته و نشناخته را در طبیعت نثار کرده ، تا امثال ما ، از این رنگها سود جوئیم ، ما اگر بی اعتنا به این رنگها باشیم کفران نعمت کرده ایم . به قالی ِ خاکمان خیانت کرده ایم.

همیشه وقت ِ ساختن ِ رنگ ، توفیق را از خدا طلب کنید، و همت را از مولا علی (ع) بخواهید. و تشخیص ِ رنگ را هم بر اساس ِ ” علم مرتضی علی ” که در آسمان بعد از بارش ِ باران بهار و آفتاب شدن بر افراشته می شود و دارای هفت رنگ به ترتیب : سرخ ، نارنجی ، زرد ، سبز ، مینایی ، آبی و بنفش است قرار دهید.

در خاطر داشته باشید که هفت رنگ ِ – علم مرتضی علی – اصل ِ تمام رنگهاست و مابقی رنگها از مشتقات ِ این رنگها به حساب می آیند.

در نوشتن دستورالعمل ساخت ِ رنگهای گیاهی ، مقدار پشم را جهت هر رنگی یک ” بغچه ” تغریبا ً ۴٫۵ کیلو گرم در نظر داشته ام.

همچنین ، پیش از شرح دادن ِ طرز ، تهیه ی رنگها گیاهی ، توصیه می کنم که ، در پاتیل رنگرزی باید مقدار آب در پاتیل به اندازه ای باشد که پشم در آن باصطلاح رنگرزها خوب غلط بخورد. یعنی پشم کاملاً آزاد و رها باشد و در آب پاتیل بچرخد . حتماً باید توجه داشته باشید که اصولا ً مدت زمان جوشانیدن پشم می باید دست کم از بیست دقیقه کمتر نباشد.

طرز تهیه رنگهای گیاهی به ترتیب نوشته می شود:

اول سفید : پشم را در ظرف بزرگی با سه سطل آب بیست و پنج درجه گرما با ده گرم روغن آب کوهی باید خوابانید تا تمام جرم و چربی پشم گرفته شود . اگر روغن آب کوهی در اختیار نداشتید می توانید پانصد و پنجاه گرم سودا مصرف کنید .

دوم سرخی ( لاکی ) : پشم وقتی این رنگ را به خود می گیرد که از قرمزدانه ، که به آن لاکی هم می گویند استفاده می شود. قرمزدانه به کرم هم شهرت دارد.

کرم لاشه ی حشره یی است که اکثراً روی شاخه های درخت انجیر و درختانی از این گونه زندگی می کند. این کرم پس از مکیدن شیره ی گیاه از خود صمغی ترشح می کند که بعد از صاف کردن آن ، قرمزدانه حاصل می شود.

پشم را به ترتیب با یک کیلو آهک آب دیده در مقدار زیادی آب که در آن غلط بخورد یک روز و یک شب خوابانده ، بعد از آن در چشمه یا آب جاری و زلال آن قدر بشوئید که دیگر اثر و آثاری از آهک در آن نباشد ، بعد پشم را با یک و نیم کیلو زاج در آب بجوشانید ، دوباره در چشمه و آب روان خوب بشویید. بعد از آن با یک کیلوگرم کرم ِ شراب کش کوبیده و غربال شده یعنی کاملا ً پخته شده پشم را خوب جوشانیده تا رنگ به خود بگیرد. بعداً دو کیلو لیمو عمانی کوبیده را در آب گرم قبلی مخلوط کرده و پشم را دوباره بجوشانید تا آب گرم به رنگ صورتی در بیاید.

بعد پشم را از پاتیل بیرون آورده ، دوباره خوب بشویید و در سایه برای خشک شدن پهن کنید_

یادتان باشد کم رنگ یا پر رنگ بودن لاکی بستگی دارد به مقدار مصرف کرم و مقدار لیمو عمانی و عمل خشک کردن پشم در آفتاب یا سایه.

سوم لاکی دانه اناری یا شرابی : توسط بزغنج که پوست پسته ی کوهی است و رنگ قرمزدانه را ثابت می کند تهیه می شود. لاکی دانه اناری ( تورکه اناری ) وقتی تهیه می شود که به ترتیب تهیه ی سرخ ( لاکی ) عمل نمود. دست آخر باید پشم را در آب چشمه یی که قبلا ً پشم آهکی در آن شسته شده ، شستشو کرد. به عبارت دیگر با تجربه ی زیاد، دست آخر باید پشم را در آب زیاد و سرد، که دارای مقدار کمی آهک خوب حل شد، باشد قرار گیرد و بعداً در سایه خشکانید.

چهارم روناسی : این گیاه خودرو است و در بسیاری از نقاط ایران می روید . کشت این گیاه هم بسیار ساده و امکان پذیر است . برای عمل آوردن رناسی باید ریشه ی گیاه را بخشکانید و پس از کوبیدن در آب بپزید . بعد از پخته شدن ماده ی رنگی حاصل می شود .

این رنگ را ممکن است از گیاه یکساله تا نه ساله بدست بیاورید . اما ، عموما بعد از نه سال گیاه قدرت رنگ دهنده ی خود را از دست می دهد . بنابر عمر گیاه ، حاصل رنگ ممکن است قرمز آجری ( رنگ باز یا قرمز تیره ) باشد .

طرز و ترکیب رنگ کردن پشم به نسبت یک به یک است . یعنی چهار و نیم کیلو پشم با چهار و نیم کیلو رناس به علاوه ی یک و نیم کیلو قارا و یک و یک چهارم کیلو زاج سفید .

پشم باید مدت بیست دقیقه در آب بماند و جوشانیده شود و بعد شش ساعت در آن آب بماند تا سرد بشود . سپس پشم را از آب رنگ خارج کنید و بلا فاصله بشویید . بعدا دو مرتبه پشم رنگ شده را با چهار و نیم کیلو رناس و سه و نیم کیلو رناس مغز ( بدون پوست ) پانزده دقیقه بجوشانید بعد ، پشم را شسته در سایه بخشکانید .

توجه داشته باشید اگر مقدار رناس زیاد شد ، رنگ رناس تیره یا خفه تر می شود و اگر کمتر شد پشم به رنگ رناس باز در می آید .

پنجم رناس ( دوغی ) : پشم را سه روز و سه شب در دوغ بسیار خوابانیده بعد آنرا شسته با چهار و نیم کیلو رناس در آب سرد ریخته و پشم را به دفعات مدت سه روز ، زیر و رو کرده و بعدا لازم است پشم را چند روز در چشمه یا آب سرد چاه قرار داده و هر از چند گاهی زیرو رو کنید . هر چه پشم در آب سرد بیشتر بماند رنگ آن مخملی تر می شود و در نتیجه فرش دارای مو زیادتری می شود .

باید توجه داشته باشید ، اگر پشم در ادرار گا و ماده سه روز و سه شب خوابانده شود و بعدا در آب سرد بماند، رنگ مورد نظر ، به مراتب قوی تر شده و در اصطلاح مغزدار می شود . به طوری که بعد از تمام شدن بافت فرش ، اگر آن را تماشا کنیم از بالا فرش موج و جلای مخصوصی دارد و کم رنگ نشان داده می شود ، حال آن که پایین فرش ، رنگ ها تیره تر شده و مغز دار تر می شود و هیچ برق و جلایی ندارد .

ششم زرشکی : که مثل لاکی یا رناسی با چهار و نیم کیلو پوسته ی گردو ، و کمی بز غنج ( پوست پسته ی کوهی) جوشانیده و پشم را در همان آبِ رنگ ، باید قرار داد تا خوب به خود رنگ بگیرد .

هفتم عنابی : که مثل رناسی باید با چهارو نیم کیلو پوست گردو و بدون استفاده از بزغنج جوشانده شود و پشم را در آبِ رنگِ به دست آمده قرار داد تا رنگ عنابی را کاملا به خود جذب کند .

هشتم انواع صورتی ها : پس از این که لاکی عمل آمد ، در مرحله ی آخر آب کرم که به رنگ صورتی در آمده ، پشم های لاکی را در آورده و پشمی را که می خواهید به رنگ صورتی عمل بیاورید، در آن ریخته تا رنگ دلخواه صورتی شما عمل آید. توجه داشته باشید هر مقدار پشم در آب مانده ی لاکی بماند ، رنگ صورتی پررنگ می شود و بالعکس .

نهم انواع پیازی : برای به دست آوردن این رنگ پشم را باید در آب پس مانده ی رناس بخوابانید تا به رنگ پیازی در آید .

دهم یاسی یا بنفش : عمل به دست آوردن این رنگ مشابه صورتی است ، با این تفاوت که اگر پشم را در آب نیلی کم رنگ مدت کمی بخوابانید رنگ یاسی حاصل می شود ، اگر مدت زمان زیادتر باشد بنفش حاصل

می شود .

یازدهم قهوه یی و انواع آن : پشم را با یک و نیم کیلو رناس و یک کیلو پوست انار، با یک و نیم کیلو پوست گردو بپزید .

به جای پوست گردو از « جَفت » که ماده ی پوست درخت بلوط لرستان است می شود استفاده کرد . از جفت رنگ شتری را نیز می توان به دست آورد اگر به مقدار این گیاهان کمی « اسپرک » اضافه کنید پشم به رنگ بیدی در می آید ، اگر مقدار رناس بیشتر شد و اسپرک زیادتری به کار برده شد ، پشم رنگ شکلاتی به خود می گیرد.

دوازدهم قهوه یی سوخته : پشم را با یک و نیم کیلو رناس به همراه یک کیلو پوست انار و یک و نیم کیلو پوست گردو و پنجاه گرم زاج سیاه بپزید ، یا پشم را با یک و نیم کیلو جفت و یک کیلو پوست انار مخلوط کرده بپزید ، تا قهوه یی سوخته حاصل شود.

سیزدهم نارنجی و طلایی : پشم را با دو کیلو زاج سفید جوشانیده ، بعد بشویید . سپس با دو کیلو اسپرک پشم شسته را باز بجوشانید ، و بعد آن را ، از پاتیل بیرون آورده تا سرد شود دوباره اگر همین پشم را با مقداری رناس بجوشانید ، رنگ طلایی حاصل می شود ، اگر پشم را با مقدار رناس بیشتری بجوشانید رنگ نارنجی به عمل می آید .

توجه داشته باشید به عمل آوردن رنگ طلایی یا نارنجی ، بستگی دارد به مقدار کم و یا زیاد استفاده کردن از رناس. همچنین اگر پوست انار خشک شده را کوبیده و مورد استفاده قرار دهید رنگ زرد تیره ای به دست می آید و اگر با یک و نیم کیلو اسپرک مخلوط کرده بجوشانید رنگ زرد نارنجی حاصل می شود ، و چنانچه با مقداری رناس مخلوط شود رنگ های مختلفی از قبیل قهوه یی سرخ تا خرمایی حاصل می شود .

منبع : کتاب مجنونی ها


http://carpetmaster.ir/rangmajnooni


.:: ::.


 

Powered By blogfa.com Copyright © by honarfarda
This Template  By Theme-Designer.Com